Menu
نویسنده مطلب : ایمان احمدپور

مطلب مورد بحث:

تحلیل رفتار متقابل: سازماندهی زمان / ساختار بخشیدن به زمان (۱)


۱-رسم ها و مراسم ها

در یک ماه گذشته چون ایام ماه محرم بوده و اکنون هم ماه صفر میباشد، در ایام شب ها در هیئت شهرمان شرکت میکردم،به نظرم در آنجا جمعی گریه بر مصیبت امام حسین(ع) میکردیم ،میدان رد و بدل نوازش بوده است و تمام دفعات بعد هیئت احساس سبکی و خوشحالی میکردم. این روزها در محل زندگی مان هرشب مراسم مذهبی برقرار است.تاجایی که امکان دارد شرکت میکنم زیرا بهترین حال را در این جمع تجربه میکنم. جالبه که بعد نماز همه شروع میکنن به دور و بری های خودشون دست بدن و بعد مراسم هم برای قبولی ثواب مراسم همه شروع میکنن به دست دادن به یکدیگر که مصداق بارز رد و بدل نوازش هست که بسیار زیباست.

خیلی جالبه که خودم قبلا به این نتیجه رسیده بودم که شرکت در این مراسم ها بی زحمت است و کسی با کسی کار ندارد و میشود به خود توجه کرد و با توجه به این درس ، این مراسم ها مخرن نوازشی ما را لبریز میکنند.

۲-تنهایی و جدا شدن از جمع

سعی میکنم زمان هایی را برای تنهایی و جدا شدن از جمع در نظر بگیرم.در این یک ماه اخیر سازماندهی این زمان در من بسیار بوده . به مطالعه و یادگیری صرف میشود.اخیرا اخبار۲۰ و ۳۰ و سریال ستایش هم بسیار میبینم.

۳-وقت گذارانی

قبلا مهمانی ها را با این دید که ارزیابی اجتماعی کنم نمی رفتم. در یک طیفی که باهاشون در ارتباطیم افراد بیسواد مسمومی در آنجا حضور دارند که به جای احوال پرسی و حرف های مثبت شروع میکنند از زمین و زمان بد میگویند و  بحث های اپوزیوسونی و ضد مذهبی میکنند(بیشتر ادامه نمیدم چون ممکنه کامنتم منتشر نشه). اما با توجه به این درس که ببینم در چه جایگاهی نزدشان هستم یا بررسی نظرات دیگران که قبلا شنیده ام بپردازم یا اینکه به بحث تمرین بالغ و والد و کودک بپردازم برایم جالب بود. در کل زمان های زیادی را برای مهمانی که یکی از مصداق های وقت گذرانی است میپردازیم(انصافا هم حضور فعال است)