Menu
نویسنده مطلب : محسن سعیدی پور

مطلب مورد بحث:

تعارض شناختی (ناهماهنگی شناختی)


سلام
به نظرم افرادی که دچار کوری تصمیم گیری هستند مدت زمان زیادی دچار تعارض بین انتخابها وتصمیمها خواهند شد چونکه با هرانتخاب جدید خوبیهای انتخاب خود رو نادیده میگرند وبدیهای انتخاب خودرابا خوبیهای انتخاب جایگزین مقایسه میکنند وباز هم ازانتخاب خود رضایت نخواهند داشت.
به نظرم اگر مادرذهن خودمان گزینه ها رابصورت مطلق نبینیم کمتردچارتعارض خواهیم شد.مخصوصا تصمیماتی که بارزیادی بر زندگی دارندبه این جمله ها دقت کنید:
ما تصمیم گرفتیم اصلا بچه دار نشیم
ما فعلا تصمیمی برای بچه دار شدن نداریم.
به نظرم جمله دوم مارا کمتر دچار تعارض خواهد کرد.
یادمه قبل از ازدواجم به دفتر یادداشت داشتم که هر چند وقت یه بار یه دلیل برای بچه دار نشدن توش مینوشتم .دلایلم نزدیک پنجاه تا بودند .
اولین دلیل این بود:دوست ندارم بچه ام یه روز تو چشام نگاه کنه وبهم بگه بابا چرا منو به وجود آوردی؟
اون دفتر یه جایی گوشه کتابخونه است .
ومن بعداز آخرین دلیل با خط درشت نوشته بودم
همه این دلایل وقتی که اراده کنم بچه دار شوم ارزش خودرا ازدست خواهند دادو از زمانی که بچه دار شدم تا حالا دچار هیچ تعارضی نشدم
نه اینکه به خودم بگویم کاش زودتر بچه دار میشدم ونه اینکه خودم را سرزنش کنم که چرا بچه دارشدی؟
اینها انتخاب من بودند من برای انتخاب خودم ارزش قایل هستم چون هرروز دارم رشد میکنم وهرروز دارم تغییر میکنم وحداقل به نسبت دیروز تجربه ببشتری کسب میکنم.من هم آدم دیروز هستم وهم آدم دیروز نیستم.احتمالا مکانیزم توجیه مغز من اینگونه عمل میکند.متشکرم