Menu
نویسنده مطلب : امیر حسین بابایی

مطلب مورد بحث:

آرکتایپ‌های سیستمی | جابجایی بار در سیستم


من علاقه زیادی به گل و گیاه دارم و به همین دلیل اتفاقی  تازگیا برای  سبزیجاتی  که کاشتم افتاده که فکر می کنم می تونه به نوعی یه مثال برای این درس باشه.

سبزی هایی که من کاشتم دچار نوعی علف هرز شده این علف های هرز به ساقه گیاه می چسبن و مواد غذایی اونو می گیرن وگیاه رو اصطلاحا خفه می کنن و خودشون رشد می کنن و بقیه گیاه های مجاورشم الوده می کنن  که توی عکسی که گرفتم کاملا معلومه (رنگش زرده)

http://s13.picofile.com/file/8401670142/WhatsApp_Image_2020_07_01_at_20_32_29.jpeg

از اون جایی که خیلی رابطه خوبی با سموم مختلف ندارم تصمیم گرفتم که یه راه حل دیگه ای برای این مشکل پیدا کنم

اولش سراغ یه راهکار رفتم  که سطحی بودش و شروع کردم هر روز اون قسمتایی از علف هرز که رشد کرده بود و داشت شروع می کرد که گیاه های دیگه رو الوده کنه رو می کندم و دور می ریختم و ازین کارم لذت می بردم و تبدیل شده بود به برنامه روزانه ام و از طرفی ام احساس می کردم که دارم کلی کار مفیدم می کنم ولی خوب این کار من در عمل مشکل رو به طور ریشه ای حل نمی کرد و از اونجایی که سرعت رشد علف  هرز ؛ به خاطر اینکه خودش تلاشی نمیکنه و فقط از دستاورد گیاه می دزده؛ بسیار بالا هستش . من هر روز نیاز داشتم که زمان بیشتری بزارم ولی باز هم گیاه های بیشتری الوده می شدن و ب نوعی من فقط نشانه هایی که از علف های هرز تو ظاهر می دیدم رو حذف  می کردم تا فقط دل خودم خوش باشه که کاری کردم.

ولی الان که دارم فکر می کنم و با واقعیت روبه رو می شم می بینم که من نیازمند یه راه حل ریشه ای با توجه به ارزش های خودم ( عدم استفاده سم ) هستم از اونجایی که اینجا فهمیدم که راهکار های ریشه ای نیازمند  هزینه ی بیشتری هستند و از نگاه سایر افرادی که از بیرون به مسئله نگاه می کنند کار بیهوده ای هستند . این شد که تصمیم گرفتم یه راهکار دیگه که فکر می کنم ویژگی راهکار ریشه ای هم داره انتخاب کنم و اونم تصمیم به فدا کردن تعدادی از گیاه هام بود. اینطوری که تصمیم گرفتم گیاه های که منبع انتشار علف هرز شده بودن رو خودم با دستای خودم نابود کنم و به نوعی این تعداد معدود رو فدا کنم تادیگه علف هرزی وجود نداشته باشه که مابقی گیاه ها رو الوده کنه