Menu
نویسنده مطلب : مهدی چابک

مطلب مورد بحث:

آرکتایپ‌های سیستمی | گلوله‌های برفی و محدودیتهای رشد


این محدودیت رشد در اندام های زیستی هم کاملا قابل مشاهده هست. اگر شما سخت ترین تمرینات بدنسازی رو هم انجام بدید و ژن خوبی هم در این خصوص داشته باشید، رشد شما تا حد مشخصی ادامه داره، اگه اینطوری نبود توی خیابون شاهد موجودات عجیب غریبی بودیم که شاید دیگه شباهتی به انسان نداشتن چون از لحاظ حجم بدنی اونقدر بزرگ بودن که باید معماری شهر رو هم تغییر میدادیم! و این محدودیت های زیستی باعث میشه که بدن انسان تا حدی رشد کنه و حتی با افزایش سن هم دچار تحلیل و نابودی بشه. قد انسان هم تا سن خاصی حدود اوایل بیست سالگی رشد داره بعد از اون ثابته بنابراین گول پکیج های افزایش قد رو هم نخوریم!

شرکتی مثل یاهو یه زمانی در حوزه ی موتور جست و جو قدرت بلامنازع بود. اون زمان اصلا گوگل یا نبود یا اوایلی که اومده بود رقیب جدی برای اون محسوب نمیشد. سالها یاهو به همون صورت باقی مونده بود و نواوری خاصی توی سرویس های خودش ایجاد نمی کرد چون بازار رو بی رقیب میدید. رشد درامدهاش خوب بود اما کاربر تغییری در بهبود خدمات حس نمی کرد. بنابراین بازار و عرصه رو باخت و امروز فقط یه اسم ازش میدونیم، نسل جدید شاید اسمش رو هم بشنوه چیزی ازش ندونه.

البته برام خیلی جالبه که محدودیت رشد امازون و گوگل و اپل تا کجاست و چقدر میتونن جلو برن. درسته هر روز نواوری های جدیدی در عرصه ی خدمات خودشون انجام میدن اما شاید یه رقیبی اومد که مسئله رو یه جوره دیگه دید و یه جور دیگه حل کرد.