Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

راهکاری برای غلبه بر تنبلی و اهمال کاری


((نیمی از زندگی ما صرف پیدا کردن کاری برای انجام دادن در زمانی است که شتابزده آنرا صرفه جویی کردیم!)) ویل راجرز

این چیزیه که همیشه سخاوت در گستره برنامه ریزی برای کارهایی که واقعا دوستشون دارم را در ذهنم بیدار کرده و مرتبا توی سرم زنگ میزنه.

جالبه که وقتی برنامه ریزی و زمانبندی هم خوب و مناسبه باز هم پرداختن ذهن با وجود عدم علاقه به اون برنامه نمیتونه بازخورد خوبی را به ارمغان بیاره. لذا تا برای کاری ارزش درونی قایل نباشیم، تنبلی زبان خودشو برای توجیه موجهی در تعویق انجامش پیدا میکنه و این آموزه که متمم بهش پرداخته دقیقا میتونه برای موارد کم کشش کارساز باشه و مربوط به برنامه هایی از همین دست هستش یعنی برنامه هایی که کشش واقعی به دنبال ندارند و یا به قول متمم پرداختن به موضوعاتی که آیتم ((    این درس در حوزه علاقه من قرار دارد)) را تیک میزنیم ولی زمان پرداختن به مطالعه متمم کمتر بهشون سر میزنیم.