Menu
نویسنده مطلب : علی قربان‌پور

مطلب مورد بحث:

اهمیت هدف گذاری و برنامه ریزی


من پیشتر برنامه ریزی شتابزده تری داشتم و اقدام های همزمان بیشتر. بهتره بگم زمان بندی می کردم تا برنامه ریزی. گاهی اما برای خریدن چیز هایی که بهای بالایی دارن زیاد اطلاعات جمع آوری می کنم اما نه بیش از اندازه و به گمانم میشه بهش گفت یه برنامه ریزی مناسب که تو درس plan to plan درباره اش نوشتم.

مشغول بودن ولی کار نکردن منو بی درنگ به یاد پاییز ۹۶ انداخت که دوره ی کم کاری و افت من تو راه کنکور بود. گزارش یک روز که می تونستم کمینه ۸ ساعت بخونم شد: کلاس ریاضی، خرید جزوه، حمام، مشاوره، یک کم درس، خواب، دوباره درس، و همچنین شام و ناهار و… من مشغول بودم اما کار نمی کردم. باید دو برابر اون کار به پیش می بردم. پس از نزدیک به یک سال و نیم می بینم که درگیر اقدام های ناتمام بودم، فرسوده بودم از اقدام های همزمان،  شاخص ارزیابی خوبی نداشتم و هیچ گونه شرط توقف و حتی اصلاح هم پیش بینی نکرده بودم.  خیلی خیلی خوشحالم که اون روزا تمام شده و خوشحال تر که این هایی رو که نوشتم ازاین پس میتونم به کار بگیرم. خدا رو شکر