Menu
نویسنده مطلب : فهیمه محمدرضائی

مطلب مورد بحث:

ده مرد و یک شلوار


شکل ۱: گاهی اوقات در تصمیم گیری چنین اتفاقی برام میفته. صداهای درونی زیاد میشه و انگار هرکدوم از صداها میخوان با داد و بیداد نظر خودشون رو تحمیل کنند.
در مورد شکل ۲ به نظرم میرسه که ما آدمها بارها و بارها در حال ساختن قفسی به دور خودمون هستیم. حتی وقتی که خراب میشه اینقدر بهش عادت کردیم که دوباره ترمیمش میکنیم. ظاهرا با دقت و وسواس و گاهی هم با عجله این کارو انجام میدیم!
البته شاید چون از بین میله ها میتونیم بیرون رو ببینیم متوجه در بند بودن خودمون نیستیم.
اگر لحظه ای به خودمون بیایم و ببینیم این بند خودساخته روی آب بنا شده شاید زودتر به فکر رهایی بیفتیم.