Menu
نویسنده مطلب : رضا سنقری

مطلب مورد بحث:

عادتهای کوچک مدیران موفق


یک برنامه مستند چند سال پیش دیدم که موضوعش درباره یک کشتی تجاری بود که از کره جنوبی بارگیری کرد به مقصد آمریکا محمولش هم مواد غذایی بود که عموما هم ماهی و خاویار خرچنگ و از این جور چیزا خب سفر طولانی بود ناخدای کشتی آقای مسن و باتجربه ای بود کشتی با اینکه خیلی عظیم بود ولی کلا ۳۰ نفر خدمه بیشتر نداشت در طول مسیر هم که چند ماه به طول انجامید خدمه کار سختی رو برعهده داشتن چون هم مشکلات کنترل دمای برخی از محموله ها بود که باید روی یک عدد خاص ثابت می ماند و هم مشکلات مسیر و طوفان های اقیانوس و دزدان دریایی و غیره …
یادم وقتی ناخدا داشت عملکرد آشپزخانه شرح میداد از تنوع غذایی گفت که به دلیل طولانی بودن مسیر باید رعایت بشه ولی یه جمله خیر جالبی گفت :
مهمتر از یک غذای خوب(چه از جهت کمی و چه از جهت کیفی) اینکه یک مدیر با پرسنلش غذا بخوره
ناخدا میگفت سعی میکنه با تمام مشغله ای که دارم حداقل یکی از وعده های غذایی در کنار پرسنل باشم.
این نزدیک بودن خیلی وقتا مهمتر از امکاناتی که برای تشویق و ایجاد انگیزه در افراد در نظر گرفته میشه.
جالبه که وقتی محموله چند میلیون دلاری به مقصد رسید و خدمه فرصت کردند تا به همراه مدیر در شهرمقصد چرخی بزنند و خستگی بدر کنند این ناخدا بود که داشت برای خدمش آشپزی میکرد و از آنها پذیرایی میکرد چراکه موفقیت خودشه حاصل زحمات و وظیفه شناسی همکارهاش میدانست.