Menu
نویسنده مطلب : سعیده احمدزاده

مطلب مورد بحث:

نکته‌ای در نوشتن خاطرات | آیا شما مالک همه‌ی خاطرات خود هستید؟


من فکر می کنم آدم برای اینکه داستان نویس خوبی بشه، بتونه سوژه جمع کنه ..بیشترین سوژه ها رو در روزمره هام و برخوردم با آدمها می بینم ..

یادمه یه بار تو فیس بوک یه داستان تخیلی نوشته بودم با یه پدربزرگ فرضی و … البته پدربزرگ داستان هیچ شباهتی با پدربزرگ خودم نداشت و از جهاتی خیلی هم بهتر بود:) ولی نمیدونم چرا صدای عمه ها در اومد و ….

گرچه بعدها دیگه فامیل رو محدود کردم و دیگه اجازه ندادم زیاد نوشته هام رو ببینن. .البته خوشبختانه یا بدبختانه همون اول هم نمی خوندن. .یه بار هم تصادفی یکی خبر داده بود که برامون جنجال به پا شد ..

امروزه وقتی خاطره ای تعریف می کنم صرفا با تمام جزییاتش بی پروا می نویسم ..چون به نظرم باید صادقانه تعریفش کرده باشم .. یادمه آقای هوشنگ مرادی کرمانی در یکی از جلسات شهرکتاب مهمان بودن و خیلی صادقانه گفتن که بیشتر چیزهایی که نوشتن از زندگی شخصی خودشون بوده ..حتی بیماری پدرشون و مشکلاتی که تو مدرسه داشتن رو به تصویر کشیدن … من در اون حد داستان نویس نیستم ..اما برای تمرین ترجیح میدم سوژه هایی رو که دم دستم هستن انتخاب کنم و در مورد بعضی ها با تغییر اسم یا فضا یه کاری کنم که خاطره با رمزنگاری های خودم ، یه جورایی زنده بمونه .

 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟