Menu
نویسنده مطلب : معصومه شیخ مرادی

مطلب مورد بحث:

دن اریلی و ماجرای خوردن در بوفه رستوران‌ها


سلام به همه

کامنتها رو که خودنم و با توجه به تجربه مشابهی که با بعضی ها دارم فکر می کنم عجب آدمایی هستیم و چه بازی هایی با خودمون می کنیم خیلی خوبه که بعضی وقتا فرصت پیش میاد عادتهای رفتاری مون رو می گیم و خوب و بدش رو هم می گیم به خودشناسی و تحلیل رفتار و تصحیح اشتباهاتمون کمک می کنه حداقلش اینه که یه کم خجالت می کشیم.

در خصوص بیشینه کردن هزینه طرف مقابل به جای بیشینه کردن منافع خودمان: فکر می کنم یکی از ریشه هاش عدم احترام به خود هست…توی ادارات و سازمانها معمولا این اتفاق زیاد میفته همون کارمند بازی ، بعضی از کارمندان که حرفی برای گفتن ندارند و کارهم بلد نیستند یا از زیر کار در می روند و چشم دیدن پیشرفت همکار خود را ندارند  به جای اینکه وقت بگذارند که  به افزایش دانش و مهارت خود بپردازند همکاران خود رو تخریب می کنند به قول معروف همان زیرآب زنی و تمام انرژی خود را صرف این کار می کنند.