Menu
نویسنده مطلب : حسین قربانی

مطلب مورد بحث:

حسابداری ذهنی و روش‌های خلاقانه‌ی خود فریبی | دن اریلی


یکی از سرفصل‌های حسابداری در زندگی روزانه من که معمولا سخت‌گیری زیادی در مورد آن به خرج نمی‌دهم، هزینه‌های مربوط به رشد و توسعه فردی است.

به همین دلیل معمولا هزینه‌هایی را که برایم محدودیت وجود دارد و یا سقف هزینه‌های مربوط به سرفصل مربوط به آن پر شده است، سعی می‌کنم به سرفصل رشد و توسعه فردی منتقل کنم.

برای مثال وقتی که مسیر طولانی بین شهری را قرار است با ماشین خودم طی کنم و زیاد تمایلی به این کار ندارم، با این بهانه که باید از وقت خودم برای مطالعه و یادگیری استفاده کنم، به حساب هزینه‌های رشد و توسعه فردی بلیت رفت و برگشت هواپیما تهیه می‌کنم. با این کار هم به هدفم می‌رسم و هم اینکه حسابداری ذهنی‌ام با مشکل مواجه نمی‌شود.

یا اینکه وقتی که خسته هستم و حوصله سوار شدن به تاکسی و مترو را ندارم، به حساب هزینه‌های رشد و توسعه فردی تاکسی دربست می‌گیرم تا از وقتی که صرفه‌جویی کرده‌ام و همچنین راحتی تاکسی دربست برای مطالعه و یادگیری استفاده کنم.

البته معمولا حداکثر سعی خودم را می‌کنم که این زمان صرفه‌جویی شده را صرف یادگیری و یا اقدامی در جهت رشد و توسعه فردی خودم بکنم و بیشتر از این از امکان موجود سوء استفاده نکنم.