Menu
نویسنده مطلب : حسن بشیری

مطلب مورد بحث:

عصر محتوا | ایستگاهی جدید برای قطار توسعه


زمانی که من با فیس بوک آشنا شدم تحت جو حاکم بر آن شروع کردم به انتشار عکس از موقعیت های مختلف، مثلا از مسافرتی که داشتم ، تصویر یک شاخه گل در کنار سنگی بزرگ و از این قبیل و مشتاقانه در انتظار تعداد لایک ها بودم . بعد از مدتی به فکر فرو رفتم که خب یعنی چی؟ چرا این جماعتی که دور هم جمع شده ایم و تقریبا یکدیگر را می شناسیم و در ساعت هایی از روز آنلاین می شویم ، مطلبی را به انتشار نگذاریم که بر دانشمان بیافزاید تا کی مثلا لایک های ابلهانه به میز غذای یکدیگر بزنیم . مسیری را انتخاب کردم تا در آن به صورت هدفمند به انتشار مطلب بپردازم و این کار را کردم ولی جالب بود که عدم استقبال دیگران و نادیده گرفتن مطالب من ( شاید من این طور تصور می کردم ) موجب شد که کم کم از انتشار مطالب منصرف شوم و کلا از حضور در فیس بوک انصراف بدهم ، فکر می کنم جامعه ما آمادگی برای  پذیرش محتوای جدی را هنوز نداشته باشد و هنوز اکثریت ما مظروف ” فان ” را در این ظرف ترجیح می دهند