Menu
نویسنده مطلب : سعید رمضانی

مطلب مورد بحث:

تاریخچه سئو و الگوریتم های جستجو


> داده‌های پرت رو  حذف می‌کنم. اگر اغلب کسانی که صفحه‌ای رو می‌خونند متوسط ۲ دقیقه وقت می‌زارن و چند تایی بودن که ۲۰ دقیقه وقت گذاشتند، حسابشون نمی‌کنم.

>  تا ۲۰۰ تای اول، ترتیبی که صفحات رو به آدما نشون میدم رو تغییر میدم. که اثر ترتیب رو تا جای ممکن حذف بکنم و رضایت رو دقیق‌تر بتونم ثبت کنم.

> مثل گوگل، میزان برگشتن به بقیه صفحات و تکرار جست‌وجو رو ثبت می‌کنم. تعداد تکرار رو هم ثبت می‌کنم. و همچنین میزانی که رو صفحات جدید می‌مونند. چون ممکنه یه صفحه‌ای کامل باشه، اما یکی کمال‌گرا باشه و بخواد بقیه نتایج رو هم نگاه کنه. ولی صفحه‌ی دومی رو که دید سریع ببنده و دوباره برگرده از من صفحه بخواد.

> تعداد سوال‌های دیگه‌ای که بعد از خوندن صفحات پی‌شون رو میگیرن رو هم می‌شمارم. اگر کسی یک صفحه رو بخونه و سوالات مرتبط با اون صفحه رو ازم بپرسه، پس اون صفحه خوب بوده و امتیاز بالایی میگیره.

> زمان و مکانی که کاربر ازش جست‌وجو می‌کنه رو ثبت می‌کنم که شاید به این نتیجه برسم بعضی صفحات برای یه زمان خاص و آدمایی که از یه جای خاص میان خوبن. که نتیجه‌ش میشه چند تا رتبه‌ی ۱.

> میزان اسکرول، سرعت اسکرول، توقف و جابه‌جایی ماوس رو ثبت می‌کنم. مثلا یه اسکرول اولیه‌ی سریع از بالا به پایین، و بعد دوباره به بالا و اسکرول با سرعت کم نشون دهنده‌ی ارزش مطلبه و این که کاربر می‌خواد کامل بخونه.

> میزان استفاده از دکمه‌های به اشتراک گذاری مطلب و ذخیره‌سازی و بوک‌مارک کردن هرچقدر بیشتر باشه، یعنی صفحه بهتر بوده و میاد بالاتر.

> میزان کامنت گذاشتن هرچقدر بیشتر باشه برا هر صفحه، یعنی صفحه بهتره. مخصوصا اگر به صورت سوالی باشن. مشخصه که کاربر به نویسنده مطلب اعتماد کرده.