Menu
نویسنده مطلب : ناهید عبدی

مطلب مورد بحث:

اهمیت شخصیت شناسی در چیست؟


بسیاری از مباحث مهارتی که بر پایۀ یادگیری از طریق تمرین و تکرار و در معرض دانش و اطلاعات درست قرار گرفتن استوار هستند، وقتی انعطاف لازم برای تطبیق با شخصیت افراد مختلف را نداشته باشند، از حیطۀ مهارت خارج می‌شوند و در دنیای ذهنی افراد جایگاهی برتر یا پست‌تر از آنچه واقعاً هست می‌گیرند.
افرادی که چنین مهارت‌هایی را تابع یک سری اصول فراگیر و ثابت می‌بینند، ذهن خود را با آن بیگانه دانسته و از درگیر شدن با آن امتناع می‌کنند.
 
به‌عنوان‌مثال اگر بخواهیم یکی از زیرمجموعه‌های مهارت ارتباطی که بحث چگونه نوشتن و تولید محتوای متنی است را در نظر بگیریم، متوجه می‌شویم که بسیاری از منابعی که در این زمینه وجود دارند، اساس آموزش درست خود را بر مبنای تفاوت فردی انسانی پایه‌ریزی کرده‌اند.
 
کسب مهارت نوشتن و راه‌ها و روش‌های تسلط بر آن کاملاً به شخصیت متمایز هر فرد و شرایط خاص زندگی و مدل ذهنی وی بستگی دارد.
 
منابعی که یک سری اصول و قواعد ثابت را به‌منظور طی کردن مسیر درست ارائه می‌دهند بدون اینکه به تفاوت‌های فردی توجه کنند، عملاً تکرار اشتباهات سال‌های بی‌ثمر درس و مدرسه را دنبال می‌کنند و همان نتایج را به بار خواهند آورد که مهارت با استعداد اشتباه گرفته شود،
 
لذت کسب مهارت در سایۀ اجبار برای همسان شدن با اصول و قواعد خفه شود،
تنها کسانی شانس رشد داشته باشند که شخصیت و مدل ذهنی آن‌ها با اصول مطرح‌شده همخوانی دارد و بسیاری دیگر که مهارت انجام این کار خلاقانه را از روش‌هایی خلاقانه‌تر دارند، به‌کل سرکوب شده و نادیده گرفته شوند.