Menu
نویسنده مطلب : امیر حسین بابایی

مطلب مورد بحث:

تأثیر مقایسه بر شادمانی | کبوتر با کبوتر، باز با باز؟


شباهت زیاد ما را به مقایسه ترغیب می کند
من با اینجمله تا حدود زیادی موافقم و تجربه های مختلفی هم داشتم که مصداق عینی این جمله بوده ، یکی از این تجربه ها رو اینجا با شما دوستان عزیز در میون می گذارم:

این تجربه مربوط به دوره دانشجویی منه که میشه به  سه بخش  زیر تقسیمش کرد :

دوستان هم رشته ای: توی فضای دانشکده به خاطر مشابهت بالاتر معمولا فضای مقایسه ای و رقابتی بالاتری  وجود داشت بین بچه ها

دوستان هم خوابگاهی :  توی محیط خوابگاه که فضا  چند رشته ای بود  بچه ها مشابهت کمتر به تبع اون  مقایسه کمتری داشتن و در نتیجه فضای صمیمی تر و شادتری رو میشد دید

دوستان هم مدرسه ای : اما حالا با مجازی شدن کلاس ها و تعطیلی خوابگاه ها همه دانشجوهای خوابگاهی برگشتن به شهرا شون و معمولا ارتباط مون با گروه های هم مدرسه ای سابقمون  بیشتر شده و دیگه به خاطر جدا بودن رشته ها و دانشگاه ها و شهر های محل تحصیل  فضای مشابهت تا حدود زیادی از بین رفته و مقایسه کمتری به وجود می یاد و  معمولا کنار هم دیگه اوقات خوشتری سپری می کنیم ( البته با فاصله اجتماعی)