Menu
نویسنده مطلب : سیدمهدی حسینی

مطلب مورد بحث:

تاماگوچی | یک اسباب بازی ساده با پیامی مهم


می دانیم بسیاری از خانواده ها از انواع حیوانات خانگی و غیرخانگی ازقبیل سگ، گربه، انواع و اقسام پرندگان (مرغ و خروس، کبوتر، طوطی،‌مرغ مینا، قناری، … که بعضا حتی هیچ حس عاطفی از طرف حیوان به انسان به وجود نمی آید)، نگهداری می کنند. این محافظت از حیوانات ضمن ایجاد حس غریزی خوبی کردن در انسان، ممکن است وی را از تنهایی نیز بیرون آورده و ضمن بوجود آمدن حس عاطفی دوطرفه، لذت همبازی داشتن و بازی کردن برای گذراندن وقت نیز نصیب انسان می شود. البته نگهداری از حیوان زنده مسئولیت نیاز دارد و نسبت به وی مسئول هستیم با وجودی که مسئولیت آن قابل مقایسه با مسئولیت نگهداری از فرزند نیست. (دلایل دیگری هم وجود دارد که خارج از بحث است.)

شبیه همین موضوع، شاید احساسات غریزی انسان مبنی بر محافظت و مراقبت و پرورش کودک، همبازی داشتن با حس عاطفی شبیه سازی شده از طرف کاراکتر می تواند از عوامل موثر در علاقه مندی به این دو بازی خاص (پو و تاماگوچی)، باشد ضمن اینکه نگهداری از این موجود نه هزینه ی اضافی مشهود می خواهد و نه مسئولیت بالا دارد (در مقایسه با نگهداری حیوانات). درمجموع پاداشی که به بازی کننده اعطا می شود نیز همان خوب پرورش دادن، محافظت، بزرگ کردن، تغذیه کردن، داشتن همبازی و همنشین و … برای ذهن خیال پرداز و قصه ساز انسان است که لزوما نیازی به مقایسه با دیگر بازیکنان، دریافت مدال و … ندارد.