Menu
نویسنده مطلب : محمد

مطلب مورد بحث:

آموزش گزارش نویسی با درک مفهوم "پرسش کلیدی" آغاز می‌شود


بیشتر گزارش‌ها به هر دو بیماری مبتلایند:ا هم نمی‌توانند پرسش کلیدی مخاطب را مشخص کنند، هم دست به مونتاژ‌کاری می‌زنند. وقتی خوب فکر می‌کنم یاد خاطره‌ای از درس انشاء در دوره دبیرستان می‌افتم. دبیر انشاء از ما خواسته بود، در محله یا در مسیر خانه به مدرسه به اطراف خود نگاه کنید و وضع فقیری را فقط توصیف کنید. او حتی چند دقیقه دربارة این‌که توصیف چیسات برای ما توضیح داد.

با وجود این، من وقتی می‌خواستم انشای خود را بنویسیم به سمت تحلیل این موضوع رفته بودم که مثلاً علت فقر فقرا چیست؟ دبیر انشاء می‌خواست به ما تکنیک «توصیف» را یاد بدهد، اما من متأسفانه متوجه خواسته یا پرسش کلیدی او نشده بودم. انشایی نوشتم که نمره خوبی از آن نگرفتم.

اما ماجرا تأسف‌برانگیزتر این بود که من محتوای انشای خود را از چسباندن قطعات و برداشت‌هایی از کتاب‌های نویسندگان بزرگ درباره علت فقر فراهم کرده بودم.

در واقع دبیر انشاء از ما گزارشی توصیفی می‌خواست و نه گزارشی تحلیلی یا تبیینی.

هنوز هم وقتی به خیلی از نوشته‌های خبری و سازمانی نگاه می‌کنم، می‌بینم که این دو نقص را دارند: نمی‌دانند مخاطب به چه نیاز دارد؛ محتوای نامنسجمی از اطلاعات بررسی نشده به شکل نامناسب با هم ترکیب یا مونتاژ می‌کنند.

بدین ترتیب آنچه از دست می‌رود واقعیت است و فرصتی که می‌توانست به تغییر مثبت بینجامد.