Menu
نویسنده مطلب : علی اختری

مطلب مورد بحث:

آیا طرفداری از یک تیم ورزشی منطقی است؟


طرفداری یک تیم رو واقعا نمی شه با صرف حساب احتمال برد و باخت یا
هیجان بازی سنجید. وقتی طرفدار یک تیم
هستید، در واقع عضوی از یک گروه به حساب می آیید
.
درد و غم و رنج و شادی و هیجان و ترس و … تان همراه با
یک گروه می شود. شما با یک گروه، یکی می شوید. همه برای یکی و یکی برای همه.
به نظر من، این احساس
همراهی و احساس تنها نبودن است که طرفداری را لذت بخش می کند
. وقتی در ورزشگاه، کنار ده ها هزار انسان دیگر فریاد بر می آوری و برای پیروزی یک آرمان، تلاش می کنی، این خود یک پیروزی است. همانطور که کسی طرفدار
تیمی مانند کریستال پالاس (آن ها را دست کم نگیرید، هواداران کریستال پالاس،
سلهورست پارک را تبدیل به جهنمی برای رقبا می کنند) است و خیلی مواقع این تیم،
شانس بسیار بسیار کمی برای پیروزی برابر رقبا دارد اما هواداران شان به ورزشگاه می
آیند و می کوبند و می زنند و برای تیم شان، جان می دهند. مثل هواداران تیمی مانند
هادرزفیلد تاون که تیم شان را برابر منچسترسیتی با تمام توان تشویق می کنند.
هواداری از یک تیم، قرار گرفتن در یک گروه و یکدل شدن با آن ها
برای پیروزی یک آرمان است و این، لذت واقعی طرفداری محسوب می شود
.
نمی دانم تجربه اش کردید یا نه، اما تشویق تیم تان وقتی در بازی شکست خورده اید، بسیار لذت بخش تر از تشویق تیم تان، بعد از پیروزی است. شما برای یک آرمان می جنگید نه برای نتیجه ثبت شده بر روی یک اسکوربرد.
 
هولیگان ها را تصور کنید، آن ها برای پیروزی در بازی با هواداران حریف درگیر می شوند و آن ها را کتک می زنند یا می کشند؟ خیر! آن ها در لحظه نبرد با هواداران حریف،،  احساس نبرد برای آرمان شان را دارند.