Menu
نویسنده مطلب : مجتبی مهاجر

مطلب مورد بحث:

نامه ای به گذشته


مجتبی عزیز«آینده ادامه ی خطی گذشته نیست.»به یاد داشته باش که آینده آنقدرها که بنظر می رسد دور نیست و تمام اصولی که افتخارات و داشته های امروزت را بر پایه ی آنها بنا نهاده ای همیشه پایدار نخواهند ماند.
شاید چهارچوبها و اصول امروز،سریع و ناگهان تغییر نکنند،اما هیچ گاه به همان طریقی که امروز هستند باقی نخواهند ماند.دلیلی ندارد روزهای خوب و خوش امروزت،آینده ی خوب و خوش فردایت را تضمین کنند و همان شرایط را برایت ایجاد کنند.فراموش نکن که همین داستان در رابطه با سختی ها و شکست ها و ناملایمات هم صادق است.آنقدر زود می گذرد که گاهی گذر از رنجها لذتی به مراتب بیشتر از پیروزی و موفقیت را در تو ایجاد می کند.میدانم که ممکن است برایت پیش آید که بی قرار و دلداده ی آینده شوی و روزهای خوبی که انتظارش را داری،بسیاری از ما تمام لحظه لحظه ی امروزی را که می توانستیم به لذت بردن و توجه بگذرانیم در انتظار آینده باخته ایم و این خود یک قمار است.اما باید بدانی که سهم تو در شکل گیری آینده کمتر از نوع نگاه و شیوه ی بهره برداری ات از آن است.
گاهی آنقدر سرت شلوغ می شود که دیگر خودت را نه تنها برای دیگران که برای خودت هم در دسترس نخواهی داشت،فراموش نکن که در میان همه ی این شلوغی ها و  درگیری ها و کش مکشها،آنچه مهم است و برایت باقی خواهد ماند،خود خودت هستی.