Menu
نویسنده مطلب : سعیده احمدزاده

مطلب مورد بحث:

ادگار شاین | نظریه پرداز فرهنگ سازمانی


به نظر نهم سوال پرسیدن هم لحن خاص خودش رو داره و اگه لحن خوبی نداشته باشه جواب دادن سخت می شه .

مثلا من چند ماه قبل موهامو کوتاه کرده بودم اونقدر کوتاه که برای همه جای تعجب داشت یه دختری موهای بلندش رو به این راحتی مدل پسرانه کوتاه کنه !

خیلی ها یا می گفتن “بهت میاد” یا ” چه جسارتی داری و …” و یا خیلی رک می پرسیدن ” حیف نبود؟ ” در سوالهای اینها یا تعجب یا تحسین و یا افسوس رو حس می کردم و البته شاید برای هر کدوم یه جوابی می دادم .

اما سوالی که اصلا به جواب نیاز نداشت این بود که یکی با حالت تمسخر پرسید:”موهاتو کوتاه کردی؟” اونجا بود که من باید تعجب میکردم که “آیا شما کوتاه شدن اون همه مو رو نمی بینید؟”

به نظرم سوال بی موردی بود و نیشخند پس زمینه هم نابجا . بنابراین برای بعضی سوالها هیچ دست و دلی به جواب دادن نمی یاد .

ممنونم از پست آموزنده . امیدوارم بتونم بیشتر بخونم و بیشتر بیاموزم