Menu
نویسنده مطلب : حورا خیرابی

مطلب مورد بحث:

روش های تصمیم گیری | آشنایی با سیستم یک و دو در فرایند تصمیم گیری


۱- درباره تصمیم گیری با سیستم یک یا سیستم شهودی بارزترین مثالم انتخاب رشته دانشگاه بود که بدون تعمل خیلی زیاد انتخابش کردم و الان که هفت هشت سال ازش گذشته بسیار هم راضیم از انتخابم. طی اسن سالها ناچار نبودم برای کسی توضیح بدم چون شاید به نظر بقیه تصمیم درستی گرفته بودم

۲- درباره انتخاب شغل قبلیم از سیستم نوع دو انتخاب کردم با اینکه از نظر شهودی اطمینان چندانی به تصمیمم نداشتم و بقول معروف حس خوبی نداشتم اما از نظر منطقی و تحلیلی بنظر می رسید منطقی باشه و خودمو قانع کردم. الان بعد از گذشت سه سال که به نتایجش که نگاه می کنم میبینم شاید انتخاب  چندان درستی نبوده. مخصوصا اینکه من درباره ادامه کارم اونجا هم با همین سیستم نوع دو خودمو راضی می کردم اما در نهایت دیدم مدتها گذشت و هیچ تصمیمی نگرفتم. تا اینکه یه شوک ناچارم کرد تصمیم بگیرم و بیام بیرون.

این روزها من از وزن تصمیم گیریا با سیستم نوع دو تو زندگیم کم کردم چون احساس می کنم آدم وقتی به سمت کمال طلبی افراطی بره ناخود آگاه تصمیم گیری براش دشوار یا حتی ناممکن میشه. نتیجه این حالت اینه که هزینه تصمیم نگرفتن بسیار بیش از تصمیم گرفتن تحت هر شرایطیه. من یه جورایی به قدرت شهود خودم درباره تصمیمات مربوط به زندگی خودم ایمان آوردم و برام کنار اومدن با پیامد این نوع تصمیمات راحتتره و احساس رضایت بیشتری دارم.