Menu
نویسنده مطلب : مریم رئیسی

مطلب مورد بحث:

نگاهی دقیق‌تر به واژه‌ی سرمایه


علم و دانش : به نظر من علم و دانش و کلا سواد ما جزو داشته هایی است که به خودی خود سرمایه ی ما محسوب نمی شود و صرفا دارایی است. و مانند پول مان که آن را به کار میگیریم تا بیشتر بشود, دانشمان و چیزهایی را که یاد می گیریم هم باید با دیگران به اشتراک بگذاریم تا از این طریق سطح دانش خودمان نیز بالاتر برود. مثلا اگر کتاب خوبی در یک زمینه خاص, که می دانیم مورد علاقه دیگران هم هست, خواندیم آن را به آنها هم معرفی کنیم و نگران نباشیم که میزان دانش آنها با این کار به اندازه ما یا بیشتر از ما میشود. و یا سایت و پادکست و یا فیلم مفیدی در زمینه یادگیری زبان پیدا کردیم حتما به اطرافیان مان که در حال زبان آموزی هستند معرفی کنیم.

در مورد به اشتراک گذاشتن دانسته هایمان با دیگران که یکی از راههای بالاتر رفتن سطح دانش خودمان می باشد محمدرضا شعبانعلی عزیز در جاهای مختلف صحبت کرده اند.

فکر می کنم اگر ما علم و دانشمان را سرمایه خود بدانیم و برای پرورش و به اشتراک گذاری آن اقدام نکنیم  ممکن است دچار توهم دانستن  بشویم. که می تواند مانعی برای رشد و یادگیری بیشتر باشد.

ارزش های اخلاقی و باورها : من فکر می کنم باورهای ما و در واقع جهان بینی و نوع نگاهی که به دنیای اطرافمان داریم جزو دارایی های ما است . و برای اینکه این باورها و اعتقادات  آفرینندگی داشته باشند و به بهبود زندگی ما کنند باید آنها را هر از گاهی به چالش بکشیم وهمچنین  دیدگاههای مخالف را مطالعه کنیم. فکر میکنم اگرفقط  یک باور و اعتقاد را بپذیریم و راه را بر هرگونه نقد و به چالش کشیدن آن ببندیم در نهایت دچار تعصب و خرافات می شویم. و تعصب در باورها منجر به جنگ و خونریزی هایی می شود که شاهدش هستیم. (البته من در کامنت قبلی باورها را جزو سرمایه حساب کرده بودم که با خواندن این درس متوجه اشتباه خودم شدم.)

همچنین فکر می کنم سلامتی هم جزو دارایی های با ارزش ماست و مانند دیگر داراییها اگر سرمایه گذاری نشود کم کم از بین می رود و برای اینکه آن را بیشتر و بیشتر کنیم و مدت زمان بیشتری از عمرمان از آن استفاده کنیم باید پرورشش بدهیم که یکی از راههای مفید ورزش کردن می باشد.:)