Menu
نویسنده مطلب : مینا رهنما

مطلب مورد بحث:

مدل مارشال مک لوهان برای تحلیل تکنولوژی ها


مرضیه جان کامنت شما رو که می خوندم، منم سعی کردم در مورد دوربین عکاسی تمرین رو انجام بدم. با این تفاوت که در پاسخ سوال اول دوربین عکاسی رو به جای ادامه حافظه تصویری، ادامه چشم انسان عنوان کردم. به این معنا که قادر باشه مکانهای دورتر رو ببینه. و ادامه تمرینم به این صورت شد:

در پاسخ سوال دوم، همون طور که در متن درس هم اشاره شد، دوربین عکاسی به عنوان ادامه چشم انسان، سفر به قصد دیدن مکان های ندیده رو تغییر داد به سفر به جاهایی که عکسشون رو دیدیم و ازشون شناخت  داریم.

در پاسخ به این سوال که این تکنولوژی چه چیز منقضی شده ای رو به ما بازگردوند، فکر می کنم احساس در سفر بودن رو و لذت دیدن مکانهای جدید رو به ما بر میگردونه.

و در پاسخ به سوال آخر هم،  به عقیده من وقتی این تکنولوژی به عنوان ادامه چشم انسان به مرز نهایی خود برسد، شاید مکانهای بکری را در نظر بگیرند که در آنجا به هیچ عنوان نتوان عکسی گرفت و از آن مکانها به عنوان مکانهای لوکسی یاد کنند که تا به حال این مکان را در هیچ عکسی ندیده اید و به این صورت از آن استفاده توریستی کنند.