Menu
نویسنده مطلب : صابرقاسم بیگی

مطلب مورد بحث:

ده مرد و یک شلوار


۱) ده مرد خشمگین درون یک شلوار ایستاده: احتمالا کاریکاتوریست از روی عمد پیراهن را حذف کرده تا واقعیت های در دل یک سازمان و یا یک جامعه و یا رابطه ای را نشان دهد. شلوار هنوز ایستاده و هنوز پاره پاره نشده است. جامعه و سازمانی که از بیرون خوب به نظر می رسند و در عین حال چه اغتشاشات و نابسامانیهایی رو در خود پنهان کرده اند. شاید بشه این مدل ” ده مرد و یک شلوار” رو بشه به یه رابطه زناشویی و یا عاطفی هم تعمیم داد. ویا شاید وضعیت سلامتی یک انسان.

این کاریکاتور برداشتی است از زمان حال یک رویداد و چه کسی می دونه که اون “شلوار” بالاخره پایین میافته  یا نه ؟ آیا اون “رابطه” به جدایی منتهی میشه یا نه و آیا اون سازمان به “بحران” می رسه یا نه و آیا اون جامعه “سقوط” می کنه یا نه ؟

به هر حال یه نگرانی از وضعیت حال حاضر رو مطرح می کنه.

۲) پرنده و قفس: درین مورد خیلی فکر کردم و متوجه نشدم که پرنده میخواد قفس رو از اول بسازه و یا میخواد اون قفس رو ترمیم کنه. و ظاهرا قفس بر روی آب شناوره. پرنده  به دنبال نجات خود در حال ساخت قفسه. اما چرا باید پرنده ” به دست خود شکست خود بر اندیشد”؟  چرا نباید به دنبال ساخت آشیانه ای بر بلندی برای خود باشه؟ و شاید برای اینکه بلندایی نیافته  بر روی آب در حال ساخت مامنیه؟ به هر حال اونچه واضحه پرنده قراره ” آزادی” خود را به پای ” امنیتش” قربانی کند.

۳) قایق در خشکی: در دل یک خیابان و در عصر اتوموبیل جماعتی با پوششی خاص و البته قدیمی برای حرکت از قایق استفاده می کنند تا خاص باشند؟ تا سنتهای خود را نگه دارند؟ اعتراض به سرعت پیشرفت تمدن؟ و چه ابزار ناخوشایندی رو برای رسیدن به هدف خودشون برگزیدند و تلاششون مانع از عقب افتادگیشون در برابر سرعت رقبا نخواهد شد. درین مورد بیشتر صحبت کردن شاید مشمول قوانین آزادیهای پس از بیان نشه و همین.