Menu
نویسنده مطلب : ابوذر تراز

مطلب مورد بحث:

پشیمانی در تصمیم گیری: کارآفرینی انتخاب من نبود


هر انتخاب در زندگی موجب می شه که از انتخاب چیز دیگری صرف نظر کنیم که یه جورایی هزینه فرصت از دست رفته است و  این انتخاب انتخاب بد و خوب نیست تنها انتخاب میان دو رنج است رنجی پست و رنجی عالی که اولی اولش خوبه و دومی دومش! حقیقت اینه که یا ما باید رنج بدست آوردن رو به جون بخریم در ابتدای راه و یا رنج نداشتن رو البته برای همیشه در سرانجام کار ! و این انتخابی است که همیشه مخصوصا در برهه های مختلف زندگی ما جوان ها وجودداره که معمولا با یک سری صحبت ها مثل اینکه مگه دنیا چندروزه که ما بخوایم این قدر خودمون رو اذیت کنیم و به قول شاعر دم را دریاب سعی در راضی کردن خود داریم ولی حقیقت اینه که  آدم های بزرگ دومی رو انتخاب می کنند اما جدا از این انتخاب همیشگی و نوع کارکتر آدم ها که ایگو های متفاوتی دارند و  بالطبع تصمیمات متفاوت ! مسئله مهم دیگه ای که فکر می کنم تا حد زیادی مغفول مانده تفاوت سنی زیاد این دو نفر بوده که علاوه بر اختلاف سنی ۲۰ ساله اون ها در دو برهه کاملا متفاوت در زندگی قرار داشتند یکی در ابتدای راه جوانی شور و شعف و یه جورایی نهایت بی کلگی تنها با ۲۱ سال و دیگری درابتدای راه میانسالی و آغاز دوران پختگی و معنا با ۴۱ سال سن

اما در مورد سوال آخر و اینکه چه کنیم که میزان پشیمانیمان کاهش بیابدباید بگم خوب آنچه که مسلمه تصمیم بدون پشیمانی نداریم و فکر می کنم می تونه افزودن دید بلند مدت و دوری از هیجانات در تصمیم گیری ها تا حد زیادی به ما کمک کنه