Menu
نویسنده مطلب : حسین قربانی

مطلب مورد بحث:

فردیت زدایی یا فاصله گرفتن از هویت فردی (وقتی کسی شما را نمی‌شناسد)


مورد اول:

معمولا در برخی کلاس‌های دانشگاه، بعضی دانشجویان و دانش‌آموزان در میانه درس با گفتن حرف‌های نامربوط و متلک پرانی با این امید که شناخته نخواهند شد، قصد به هم زدن نظم کلاس را دارند. برخی از معلمان و اساتید، یا این موارد را نشنیده می‌گیرند و یا اینکه از این موضوع خشمگین می‌شوند و برخورد نامناسبی انجام می‌دهند.

بسیاری از اوقات می‌توان با اسم بردن از طرف و درخواست از او برای اینکه از صندلی خود بلند شده و حرفش را واضح‌تر بگوید که طبیعتا به شناخته شدن هویت واقعی او منجر می‌شود، به احتمال زیاد این کار تکرار نخواهد شد.

 

مورد دوم:

گاها در پارکینگ‌های عمومی رانندگانی که ناخواسته و یا بنابه هر دلیلی، برخوردی جزئی با ماشین دیگر می‌کنند، به سرعت محل را ترک می‌کنند تا مبادا خسارتی از آنان دریافت شود، ولی اگر بدانند که این اتفاق توسط دوربین‌های مداربسته ثبت شده است و امکان شناسایی هویت آنان و پیگیری وجود دارد، این حرکت را انجام نخواهند داد.

 

مورد سوم:

در برخی از دانشگاه‌ها و سازمان‌ها شاید هیچ محدودیتی در مصرف حجم اینترنت توسط دانشجویان و کارمندان وجود نداشته باشد ولی با تعریف نام کاربری مشخص و ارائه رمز عبور به هر فرد، از انجام بسیاری از اعمال و کارهای نادرست و غیرقانونی از این طریق جلوگیری خواهد شد.

 

مورد چهارم:

با اختصاص صندلی مشخص برای هر فرد در ورزشگاه‌ها براساس هویت واقعی و شناسایی شده، می‌توان جلوی بسیاری از اعمال خلاف و غیرقانونی در ورزشگاه‌ها را گرفت.