- usercontent - متمم
Menu
نویسنده مطلب : سامان عزیزی

مطلب مورد بحث:

مدل درآمد پرداخت بر اساس مصرف


پاسخ تمرین اول:

پیش نوشت: من فکر میکنم دو دسته از کسب وکارها تا حد زیادی ملزم به استفاده از این مدل هستند. ۱-کسب و کار هایی که خروجی نهایی اونها کالاست (دقت کنیم ،کالا نه خدمات) ۲-کسب وکارهایی که هزینه ایجاد بستر اولیه فعالیت اونها، ثابت و ناچیزه.

– چون متمم مثال سوپرمارکت ها و فروشگاه ها رو مطرح کرد، من هم یک مرحله قبل تر رو مطرح میکنم. درواقع منظورم شرکت های پخش هستند. مثلاً شرکت پخش مویرگی x رو درنظر بگیرید که دقیقا به ازای میزان خرید فروشگاه ها از اونها وجه دریافت میکنه.

توضیح پخش مویرگی: اگر مرکز پخش رو قلب و کالا رو خون در نظر بگیریم، پخش مویرگی یعنی اینکه قلب فقط به رسوندن خون به سرخرگ های اصلی اکتفا نمیکنه و خودش مستقیماً خون رو به انتهای مویرگها هم میرسونه.

– تقریباً واضح به نظر میرسه که اکثر مشتریان در این نوع کسب وکار راضی باشند(چون بدون هزینه خاصی کالا رو درب فروشگاهشون تحویل میگیرن-درحالی که اگر خودشون اقدام به بازارگردی و تهیه کالاشون بکنن متقبل هزینه های مالی و زمانی زیادی خواهند شد)

– البته باید به این نکته هم اشاره کنم که سنجش رضایتمندی مشتریان رو در این مثال فقط از یک منظر مورد بررسی قرار دادم.

– ریسک های این کسب و کار هم تا حد زیادی واضحه. هزینه های اولیه تاسیس و سپس نگه داری این کسب و کار نسبتاً بالاست و در صورتی که میزان خرید مشتریان به صورت ناگهانی و به هر دلیل افت شدیدی پیدا کنه، احتمال ریزش بنای این کسب و کار به شدت بالا میره