Menu
نویسنده مطلب : محمدرضا محمدی

مطلب مورد بحث:

هانس آیزنک | سه صفت شخصیتی اصلی برای شناخت انسان‌ها


با وجود چنین نظریه‌های علمی که اصرار زیادی بر نقش ژنتیک در شخصیت انسان و به دنبال اون در تصمیم‌گیری دارند. چطور میشه هنوز گفت که انسان موجودی مختار است؟

محمدرضا شعبانعلی توی این مطلب میگه:

داستان تاریخی جبر و اختیار، ماجرایی نیست که به سادگی پایان داشته باشد. باور قلبی من این است که بحث‌های سطحی،‌ پایان قطعی دارند و بحث‌های عمیق‌ برای همیشه باز می‌مانند. در این میان جمله امام بزرگوارمان (امام علی) را هم به خاطر داریم که از «چیزی در میانه‌ی این طیف» (لا جبرو لا تفویض،‌ بل امر بین امرین) می‌گفتند.

ولی کاش یه نفر با یه استدلال عمیق می‌گفت که تکلیف چیه؟

بعد از خوندن «وضعیت آخر» بیشتر حس می‌کنم که زندگی جبری‌است.