Menu
نویسنده مطلب : امین کاکاوند

مطلب مورد بحث:

نامه ای به گذشته


راستش من ۲۲ ساله هستم و دروغ نگفتم اگر بگم هیچ حس خاصی نسبت به ۱۲ سالگیم ندارم. نمیدونستم چی بهش بگم. تصمیم گرفتم به دو دلیل یک متن دیگه رو اینجا منتشر کنم. متنی که حدود یک سال پیش نوشتم برای امین کاکاوندی که ۱۷ ساله هست. چون واقعن به اون موقع احساس خاصی داشتم و خیلی براش حرف داشتم. تصمیم‌های اون روزهای من خیلی روی چند سال بعد زندگیم تاثیر گذاشت. این متن رو به همون صورتی که با سرعت نوشتم  و با همه غلط هاش اینجا منتشر میکنم و تا به حال هیچ جا منتشرش نکردم. دلیل دومم این بود که هرچقدر هم اینجا سعی میکردم برای گذشتم بنویسم کلی در نظر میگرفتم چی بگم و چی نگم اما اون شبی که این متن رو نوشتم تقریبن فقط خودم رو درنظر گرفتم و متن خالص تری هست. امیدوارم مناسب باشه.
سلام امین. نترس من غریبه نیستم. من خودت هستم البته ۴ سال بزرگتر.
میدونم سال تحصیلی جدیدت رو شروع کردی. میدونم اون مشاور هیچی حالیش نیست البته کم انصافیه یه کم ولی اونقدرام نمیفهمدت. میدونم اطرافت چه خبره و چه مشکلات درونی داری. از یه چیز مطمئن باش. تو دانشگاه شریف رو قبول یشی با این درس خوندنت. اما فکر کن رو هدفت. فکر کن این چیزیه که خودت میخوای یا بقیه میخوان؟
امین میدونی مشکل چیه؟ آدما اهدافشون رو یا بر اساس خواسته های دیگران انتخاب میکنن یا برای انتقام گرفتن از دیگران. میدونی مشکل این سیستم چیه؟ اینه که تو کلی هدف برای خودت انتخاب میکنی که به بقیه ثابت کنی خوبی و ارزشمند و یهو ۲۰ سال میگذره و میبینی ااز هیچ کدوم از دستاوردهات راضی نیستی. چون اونا برای تو نبودن.
امین نمیشه مستقل از جامعه زندگی کرد و هر شخصی از میانگین جامعه خودش بالاتر نمیره هرچقدر م میخواد خودش رو جدا کنه پس یادت باشه برای رشدت باید کمک کنی که جامعه اطرافت هم رشد کنن.
دوست دارم خیلی چیز هارو بهت بگم این که چه کسایی دوستای واقعیت هستن، بعدها با چه کساییی آشنا میشی، چه کسایی دوست واقعین و چه کسایی پشتت رو خالی میکنن و چه کسایی قلبت رو میشکونن. ولی امین این چیزا اهمیتی نداره. مهم خودتی. تو خیلی اهمیت داری و برای این که این اهمیت رو بقیه هم درک کنن باید بتونی هم درست مردم رو تحت تاثیر قرار بدی و هم سطح خودت رو بالاتر ببری از همه نظر. امین باور کن شریف به تو ارزش نمیده بلکه آدمایی مثل تو هستن که شریف رو ارزشمند میکنن.
امین مشکل اساسی ما اینه که خودمون رو میسپریم دست زمان تا شرایط رو درک کنیم و هیچ تلاشی نمیکنیم خودمون چون میگیم وقتی بقیه میتونن اینجوری زندگی کنن ما هم میتونیم. ولی کسی که مثل بقیه زندگی کنه هیچ وقت آدم تاثیر گزاری نمیشه.
سعی کن خودت باشی، آهنگایی که گوش میدی، فیلمایی که میبینی و کتابای که میخونی و نحوه درس خوندنت و راهت باید خاص خودت باشن. مهمترین چیز پیدا کردن راه درست هست. مهم نیست که چقدر طول بکشه ولی مهم اینه که بهش برسی.
خیلی ها میخوان برات از درست و نا درست بگن، اسن که معیار موفقیت چیه، این که چطور موفق بشی ولی بدون که این نظر شخصی اونهاست و در مورد تو فقط با فکر خودت جواب میده. اونها هیچ وقت جای تو نبودن و تو رو نمیفهمن پس زیاد هم به حرفهاشون توجهی نکن.
 
امین عزیز خیلی تجربه های تلخ و شیرین تو زندگی آینده خواهی داشت ولی بدون که لازم هستن. میتونی ازشون جلوگیری کنی مثلن با این کار که منطقی باشی و خواسته های منطقی داشته باشی و دل نبندی و قوانین رو رعایت کنی ولی این حرفها خیلی برات گنگه. پس باید تجربه کنی تا به معنی این حرفها برسی. نمیخوام سرت رو درد بیارم به هرحال درس داری و باید درسهات رو بخونی تا به هدفت برسی ولی همیشه یک چیز رو از آیندت داشته باش : تو میتونی تعیین کنی که من چی هستم ولی من نمیتونم تو رو تغییر بدم. از این نظر تو خیلی از من جلوتر و سرتر هستی و بهت حسودیم میشه. پس برای هر تصمیمت بیشتر فکر کن تا من سربلند تر باشم.