Menu
نویسنده مطلب : ناهید عبدی

مطلب مورد بحث:

کمال طلبی و عوارض منفی آن در زندگی


 کاهش مداوم سطح شادمانی:
با افزایش فعالیت‌های انجام‌شده حجم انتظارات فرد کمال طلب از خودش بالاتر می‌رود و به همین نسبت ممکن است رضایت خاطر کمتری برای او محقق شود.
ناکامی‌های گذشته گواه روشنی می‌شوند بر عملکرد فعلی فرد و ازاین‌جهت فرد کمال طلب دلایل کافی برای توجیه کردن خودش در قبال ناتوانی‌ها و نتوانستن‌هایش خواهد داشت.
 
وسواس‌های آزاردهنده در ارتباطات:
فرد کمال‌طلب به این دلیل که انتظارات خط‌کشی شده و طلب زیادی دارد احتمالاً رفتارهایی از خود بروز می‌دهد که برای دیگرتان نه قابل‌درک است نه قابل‌پذیرش.
این رفتارها در بلندمدت باعث آزار روحی خود فرد کمال طلب و اطرافیان خواهد شد چون کمتر پیش می‌آید افراد بتوانند روی خط‌کشی‌های از پیش تعیین‌شده حرکت کنند.
 
 
 
از دست دادن مهم‌ترین منابع برای کارهای غیرضروری:
 
منابعی که می‌توانند صرف کارهایی شوند که نتایج ملموس‌تر و به‌اندازۀ کافی خوب دارند، صرف انجام اموری می‌شوند که فرد کمال طلب گمان می‌کند باید کاملاً خوب و بی‌نقص باشند.
این منابع محدود فرصت مصرف شدن در شرایط مطلوب‌تر و احتمالاً آینده دارتر را از سد تمی دهند.
 
کم شدن اعتماد اطرافیان:
رفتارهای وسواس گونه و ابراز نارضایتی‌های مداوم، اعتماد دیگران را از فرد سلب می‌کند و ترجیحات اطرافیان برای جایگزین کردن فردی که کارهایش را نه در حد کمال اما در حد رضایت بخشی همراه با پیام‌های منفی کمتر ارائه می‌دهد، بیشتر خواهد شد.
 
تنوع‌طلبی و کاهش زمان ماندگاری برای انجام فعالیت طولانی‌مدت:
ازآنجایی‌که فرد کمال طلب ناکامی و نارضایتی بیشتری در مورد نتیجۀ کار احساس می‌کند، ممکن است تمایل بیشتری برای تغییر موضع و تجربۀ کارهای دیگری پیدا کند یا قابل‌کنترل‌تر هستند و ریسک کمتری به همراه دارند.
ازآنجایی‌که کمتر کاری است که ریسک آن این‌قدر کم باشد که ارزش انجام دادن و رضایت بلندمدت را داشته باشد، ممکن است فرد در چرخه‌ای از تغییر و تنوع عملکرد قرار بگیرد.