Menu
نویسنده مطلب : محمد فیروزی

مطلب مورد بحث:

افسانه سیزیف | بی انگیزگی ناشی از انجام کارهای پوچ


شاید بتونم بگم کل زندگیم شده یک تجربه ی سیزیفی، اینکه هر روز از خواب بیدار بشم و با انجام یکسری کارهای تکراری روز رو به شب برسونم و بارها وبارها تکرار همین سناریو.

البته گاهی سعی می کنم مثلا با رفتن به یه مسافرت یا یه دید وبازدید کمی از تلخی این تکرار کم کنم اما تاثیرش موقتی بوده ونشئگی ش زودی پریده.

حالا اما با خوندن این مطلب از دن عزیز میخوام ببینم میشه به همین تکرارها معنایی تازه بخشید؟

یا همین فعالیت های روزمرگی رو به شکلی بهتر وجذابتر انجام داد؟

فکری که به ذهنم میرسه اینه که بجز روتین های صبحگاهی و شبانه م که حفظشون کمک میکنه به سلامتی وبقا م، هر بار سعی خواهم کرد علاوه بر معنادادن به فعالیتهام روشهای خلاقانه ای رو پیدا کنم برای انجام کارها .

شاید بد هم نباشه در کنارش کودک درونم رو بیشتر زندگی کنم.