Menu
نویسنده مطلب : نادر زندرحیمی

مطلب مورد بحث:

مدل مفید، نه مدل درست؛ مسئله‌ی مدل سازی این است


۱- مدل سیاسی: مدل مشهور تقسیم بندی کشورها به توسعه یافته، درحال توسعه و توسعه نیافته یا جهان سوم که در این تقسیم بندی از شاخص های مهمی مانند: درآمد سرانه، آموزش، بهداشت، محیط زیست و … استفاده می شود.

۲- مدل اجتماعی: تقسیم بندی جوامع بر اساس شاخص توسعهٔ انسانی مدلی را با چهار دسته بندی ایجاد کرده است: جوامع با شاخص توسعه انسانی بسیار بالا، جوامع با شاخص توسعه انسانی بالا، جوامع با شاخص توسعه انسانی متوسط، جوامع با شاخص توسعه انسانی پایین، در این مدل از شاخص هایی همچون: امید به زندگی، نرخ سواد، میزان و چگونگی دسترسی به سطوح مختلف آموزش ،استانداردهای زندگی و … استفاده می گردد.
۳- مدل اقتصادی: تقسیم بندی جامعه بر اساس میزان درآمد و هزینه های ماهانه (هزینه های اجاره، خورد و خوراک، حمل ونقل، تحصیل، پوشاک و …) باعث ایجاد مدلی برای تقسیم بندی افراد در طبقات دهگانه فقیرترین تا ثروتمندترین شده است. در این مدل ده دهک وجود دارد که دهک یک فقیرترین و دهک ده ثروتمندترین افراد را در خود جای می دهد.
۴-مدل فرهنگی: یکی از مشهورترین مدل های شناخت فرهنگ سازمانی، مدل دنیسون نام دارد. این مدل که به بررسی اجزای مختلف فرهنگ یک سازمان می پردازد، توسط دانیل دنیسون طراحی شده است. این مدل بر پایه چهار مولفه: ماموریت، مشارکت یا درگیر شدن در کار، سازگاری یا تطبیق پذیری و ثبات و یکپارچگی شکل گرفته است. هرکدام از این مولفه ها نیز جداگانه با سه شاخص اندازه گیری می شوند.
۵- مدل علمی: مدل دینامیک حرکت اجسام که در سرعت های بسیار پایین تر از سرعت نور V<<C از قوانین نیوتن و در سرعت های بالا از نظریه نسبیت اینشتین استفاده می کند.