Menu
نویسنده مطلب : مریم السادت جوادى

مطلب مورد بحث:

هنر استعفا و نامه استعفا - هنرهایی که هر فرد شاغلی باید بداند


ممتم عزیزم

متممی های دوست داشتنی

نکات خیلی هوشمندانه و دقیقی رو برای موضوع و رویداد مهم نوشتید که به نظرم میتونن بسیار کاربردی و اجرایی باشن. استعفا و اساسا موضع ترک و عمل کوچ کردن در زندگی هر انسانی اتفاق میفته و از تصمیم گیری های مهم و اساسی زندگی محسوب میشه. از دست دادن چیزی که بخشی از وجود و ساختار تو شده کار راحت و آسانی نیست.

مدیر عامل سابق و دوست من که بابت تمام چیزهایی که ازش یاد گرفتم دستش رو میبوسم جمله قابل تأملی داشته به این مضمون که ” ما همیشه خیلی خوب شروع میکنیم. اما پایان های خوبی نداریم.” پروژه ها خیلی خوب و با انرژی شروع میشن و فاز یک و دو با همه زوایا جلو میره ولی وقتی موقع بستن پروژه همه سعی میکنن با آب دهن و نخ و هر چیزی که میشه فقط جمعش کنن. در زندگی هم شاید بشه این قضیه رو تعمیم داد و چند نفر از ماها مثالهایی برای طلاق های خوب داریم؟!

نکته اول برای متمم از نگاه من: بنظرم نگاه به استعفا نگاه خیلی بالغ و تینکری اومد. بالاخره استعفا به هر دلیلی که اتفاق بیفته موضع و جنبه احساسی بسیار قوی داره. من برای ترک اولین کارم گریه کردم. من اگر بودم حتمن یه جایی و یه جوری مینوشتم که پایان باز برای مشکلاتتون در اون شرکت باقی نگذارید. خیلی پر جرأت و بالغانه برید و در مورد مشکلاتتون صحبت کنید و ابهامی برای خودتون باقی نگذارید. البته این کار رو باید قبل از استعفا انجام میدادید ولی حالا در آخرین فرصت و به بهترین وجه باید انجام بشه. شما وسایل شخصی تون رو از کشوتون خالی میکنید و میبرید چون فکر میکنید که همه چیز تموم شده و دیگه برنخواهید گشت اما در نظر داشته باشید که بار های روانی شرکت رو هم تا جایی که میشه تخلیه کنید. اگر بالغانه و از موضع درست این کار رو انجام بدید شاید کلن ورق برگرده و حتمن اثرات خوبی در آینده نامعلوم خواهد داشت.

نکته دوم: استعفا مسئله شوخی بردار و لحظه ای نیست. با اینکه جنبه احساسی قوی داره اما در هر استپ و هر مرحله اش کاملن باید عاقلانه و تحلیلی انجام بشه. از لحظه تصمیم تا اجرا کاملن برنامه ریزی شده و این همون نکات بند اول هست که ضرر و هزینه های استعفا رو کاهش میده.

بعنوان سرپرست مستقیم و مسئول جذب کارکنان شرکت همیشه در پایان آموزش هام به این نکته اشاره کردم که بودن شما در سازمان نقش مهم و حیاتی رو خواهد داشت اما فکر نکنید که با رفتن شما سازمان فرو میریزه و از هم میپاشه. هر چقدر هم نقش مهمی داشته باشید شاید مقطعی و کوتاه مدت نبود یک نفر تأثیر گذار باشه اما سازمان خلأ رو پر خواهد کرد مگر اینکه خودش در حال احتضار باشه. پس رفتن شما ضربه مهلک و روش خوبی برای انتقام نیست. شما هزار سال در یک سازمان عمر نخواهید کرد و قرار هم نیست که اونجا باشید. هدفی دارید و زمان مشخصی برای رسیدن به هدف پس از زمانتون بهترین استفاده رو بکنید.

نکته سوم: استعفا و مسائل پسا جدایی زمان خیلی خوبی برای استپ، توقف و تفکر هستند. فکر کنیم و اینبار شروع بهتری داشته باشیم. شروعی که باعث نشه  دوباره یک مسیر رو طی کنیم و به همین نقطه فعلی برسیم. شروع موفق به ما حس خوشایند پیروزی و رضایت رو در آینده امروز استعفا خواهد داد.

توصیه به خانم ها (تجربه شخصی): کارمندان خانم (لا اقل اونهایی که من دیدم و میشناسم) در هر سمت و پستی حد اقل سالی یکبار حرف از استعفا میزنن یا استعفا مینویسن. شاید به این علت که کار و امرار معاش در عرف ما نقش اول یک زن محسوب نمیشه و شاید نگاه احساسی اونها به مسئله. بهتره که در مورد استعفا تا اونجایی که میتونین عقب بیندازینش تا فرصت بهتری برای فکر کردن و تحلیل شرایط جدید داشته باشید. اگر حال خوبی بهتون میده هر وقت که طاقتتون تاق شد نامه یک برگه بردارید و نامه استعفا بنویسید و تاریخ دو روز بعد رو براش تعیین کنید. این نامه ها در کشوی شخصی شما جمع میشن و نهایتن روش میتونید تصمیم جدی و درستی بگیرید.

استعفا ها و کوچ هاتون به سمت پیروزی و موفقیت.