Menu
نویسنده مطلب : کیان اعظمی

مطلب مورد بحث:

آیا حاضرید در ماشین تجربه زندگی کنید؟


خیلی سوال جالب، قشنگ و عمیقی هست. به نظرم برنامه ریزی تجربه ها محدود به دامنه ی قدرت تفکر و خیال پردازیمون می شه و برای همین توی اون دنیا هم نمی تونیم هیچوقت کامل باشیم. چون همیشه این احساس باهامون هست که آیا تجربه ی بهتر دیگه ای هم وجود داره که ما هنوز تجربه نکرده باشیم. برای همین هم توی اون دنیای مجازی احساس رضایت وجود نخواهد داشت چرا که هر تجربه هر چقدر هم زیبا و هیجان انگیز، در نهایت خسته کننده خواهد شد و ما نیاز داریم که تجربه های بالاتری رو تجربه کنیم. برای همین با استفاده از این دستگاه نمی تونیم به رضایت درونی برسیم، چرا که برای رسیدن به رضایت درونی نمی شه به عوامل بیرونی متوصل شد. البته که عوامل بیرونی می تونند به رسیدن به رضایت درون تاثیر گذار باشند ولی تضمینی هم وجود نداره. برای همین من به شخصه از این دستگاه استفاده نمی کنم. حتی فکر میکنم که چنین دستگاهی بیشتر آرامش زندگی رو از ما می گیره، چون که ذهن ما رو دائما به خودش مشغول می کنه و نمیگذاره که آرامش واقعی رو تجربه کنیم.
یکی از قسمت های سریال Black Mirror, به اسم “San Junipero” در واقع یک همچین مضمونی داره. اگر دوست دارید ببینید بهتره بقیه متن رو نخونین. در واقع San Junipero یک شهر شبیه سازی شده است که ذهن انسان های مرده یا در حال مرگ رو در اون شهر می تونند آپلود کنند به طوری که افراد بتونند در ورژن جوونی خودشون تو این شهر که پر از تفریح هست برای همیشه زندگی کنند. البته با رضایت خودشون قبل از مرگشون. کلا این سریال به نظر من ایده هایی که توش مطرح می شه فوق العاده هست و توصیه میکنم اگر فرصت کردین ببینید.