Menu
نویسنده مطلب : سوری بوعلی

مطلب مورد بحث:

دن اریلی و ماجرای خوردن در بوفه رستوران‌ها


همه تصمیماتی که برای انتقام می گیریم همین تیپی هستند و تنها به بیشینه کردن هزینه برای طرف مقابل می اندیشیم و نه بیشینه کردن منافع خودمان. نفرت است که ما را به انتقام وامیدارد . احساس نفرت ما به رفتار انتقام جویانه تبدیل میشود. بشر علاقه دارد کلکسیون احساساتش تکمیل باشد، از عشق نمونه ای داشته باشد، از لذت، از نفرت، از غرور، از شادی، از همدردی، از غم، از فهم، از ترس، از خشم.  بروز اینها هم خیلی کار حساب و کتاب هشیارانه نیست.  برخی از احساسات با هم جور در نمی آیند، مانند خشم و ترس.

ریشه نفرت و انتقام را در تحقیر شدن میبینم. ریشه رفتارهای وندالیستی و ضد اجتماعی در تحقیر شدگی است و رفتاری که در بوفه از ما سر میزند ناشی از همان حس تحقیری است که در خودمان احساس می کنیم و بروزش می دهیم بدون اینکه ظاهرا هیچ هزینه ای برایمان داشته باشد، پیش وجدانمان نیز گناهکار نیستیم چون پول آن را داده ایم و به این ترتیب یک جور ظریفی با اجتماع تسویه حساب کرده ایم، جوری که عذاب وجدان هم نمی گیریم. برای روان آدمی نا هشیار چه چیزی شفا بخشتر از این، انتقام بدون عذاب خود.
احساسات و رفتار بشر خیلی پیچیده تر است از اینهایی است که نوشتم، من فعلا اینقدر بنظرم رسید.