Menu
نویسنده مطلب : جواد خوانساری

مطلب مورد بحث:

ایده هایی برای وبلاگ نویسی


من در وبلاگم از تجربه های دیدنم می نویسم، دقیقتر بگویم: از خودم می نویسم. برای من وبلاگ نویسی شکل روزآمدِ از خویش نوشتن است. وبلاگ حکم دفترچه یادداشت آنلاینی را دارد که هر زمان و هرجا می توانم تجربه ها و دیدنهای خود را در آن بنویسم. این دفترچه بی نهایت صفحه دارد و هیچ فضایی از من نمی گیرد مگر فضایی در ذهنم را.

ذهن ما هر روز عرصه افکار، اندیشه و احساسات مختلف است؛ هزاران ایده برای نوشتن، هزار نطفه در انتظار بالیدن و دیده شدن. اما از این هزاران، بسیاری هرگز به مرحله لقاح و امتزاج با اندیشه های دیگر نمی رسند و لاجرم جنینی هم شکل نمی گیرد.

اما آنکه اندیشه ای بارور در سر داشته می داند سخت ترین مرحله نوشتن زمانی است که اندیشه می خواهد از دریچه ذهن خارج شود. برای همین «زایمان اندیشه» به همان اندازه حساس، گاهی دشوار و البته همواره شیرین و رهایی بخش است. نوزاد اندیشه وقتی با سلامت از زهدانِ ذهن به گهواره صفحه منتقل می شود لبخند بر لبهای خالقش نقش می بندد.