Menu
نویسنده مطلب : عادله

مطلب مورد بحث:

چالش نوشتن: در مورد خوبی‌ها و بدی‌های کلمات زائد


عنوان: از درخت‌ها یاد گرفتم که…
 
 
نگاه به طبیعت می‌تواند برای ما الهام بخش و آموزنده باشد. از کوه می‌توان استواری را آموخت و از رود نرم بودن در عین صلابت را. شاید در نگاه نخست به نظر بیاید که در یک دانه‌ی کوچک چیزی برای آموختن نمی‌توانیم بیابیم ولی با نگاهی به مسیر رشد دانه می‌بینیم که در فرآیند تحول دانه به درخت درس‌هایی است که می‌توانیم از آنها بهره بگیریم. با این امید که در زندگی بتوانیم بهتر رشد کنیم و بهترین بهره را از شرایطی که در آن هستیم ببریم.
 
پویایی اولین درسی است که می‌توان از درخت گرفت. از اولین مراحل رشد دانه تا زمانی که به درختی تنومند تبدیل شود٬ گیاه همواره در حال دگرگونی است. در  هر مرحله‌ی رشد٬ در هر فصل از سال٬ گیاه در حال رشد و تغییر است و زمانی این تغییر متوقف می‌شود که گیاه خالی از حیات باشد. انسان‌ها نیز در مراحل مختلف زندگی همواره در حال تغییر و دگرگونی هستند و هنگامی که از پویایی و آموزش دست می کشند به تدریج امید به زندگی در آن‌ها رنگ می‌بازد و به مرگ نزدیک‌ می‌شوند. مشاهده‌ی پویایی درختان و نو شدن هر ساله‌ی آن‌ها٬ میتواند تلنگری برای ما باشد تا نگاهی نو به خود٬ فعالیت‌ها و ارزش‌هایمان داشته باشیم و تغییراتی برای بهبود وضعیت خود ایجاد کنیم.

درخت طی رشد با گسترش ریشه‌‌های خود و افزایش برگ‌ها سعی می‌کند تا حد امکان از منابع موجود برای تنومند شدن خود استفاده کند طی همین فرآیند درخت با بزرگتر شدن نسبت به شرایط سخت و تغییرات شدید محیط٬ مقاوم‌تر می‌شود. انسان هم می‌تواند در طول زندگی بکوشد برای افزایش توانایی خود در استفاده‌ی بهینه از منابعی که در اختیار دارد. همین‌طور انسان باید تلاش کند تا در سفر زندگی استقامت خود را افزایش دهد و بتواند در سختی‌های احتمالی مسیر زندگی دوام بیاورد. پایداری و در عین حال تطبیق پذیری با شرایط مختلف درسی است که می‌توانیم از درختان یاد بگیریم.

هنگامی که دانه در حال جوانه زدن است حساسیت بیش‌تری نسبت به تغییرات دارد و در شرایطی رشد می‌کند که محیط مساعدی برای رشد فراهم باشد. توجه به این نکته هنگامی که در حال گام گذاشتن در مسیر جدیدی هستیم می‌تواند برای ما مفید است. بهتر است در چنین شرایطی سعی کنیم تا ابتدا در یک محیط امن وارد شویم و مراحل اولیه رشد را که حساس‌تر است٬ طی کنیم٬ سپس گام‌های بلندتری برداریم. در واقع خوب است توجه کنیم که خارج شدن از دایره‌ی امن و وارد شدن به محیطی جدید به جای رشد ما سبب شکست جبران ناپذیری نشود.

انسان‌ها در زندگی مسیر رشدی را طی می‌کنند که شباهت‌هایی دارد به مسیری که یک دانه طی می کند تا به درختی تنومند تبدیل شود. دیدیم که با نگاه زندگی درختان درس‌هایی هست که می‌توانیم از آن‌ها بیاموزیم و در سفر زندگی از آن‌ها استفاده کنیم تا بهتر رشد کنیم.