- usercontent - متمم
Menu
نویسنده مطلب : مریم اسفندیاری

مطلب مورد بحث:

فایل صوتی رادیو متمم: استعدادیابی


صحبت هاتون رو هم قبول دارم و هم نه. یا حداقل من یه قسمتهاییش رو نمی تونم درک کنم. چیزهایی که اینجا مطرح می کنم بر اساس تجربیات شخصی خودمه.

من فکر می کنم علایق ما معمولا از دو عامل نشات می گیره: ۱٫ چیزی که در آن استعداد داریم وقتی انجامش می دیم احساس لذت زیادی بهمون دست می ده و به اون کار علاقه مند می شیم. ۲٫ تشویق های اجتماعی و محیطی باعث می شن به زمینه خاصی علاقه مند بشیم ولی چنانچه در اون زمینه استعداد خوبی نداشته باشیم به کندی رشد می کنیم و یا با زحمت و تلاش زیاد می تونیم رشد کنیم و این به مرورزمان علاقه مون رو به اون حوزه کم می کنه.

روحیات هم به نظر من تائیر مستقیم در استعداد دارن. البته دقیقا نمی دونم به لحاظ علمی بین ویژگی های شخصیتی و استعداد رابطه ای وجود داره یا نه. ولی به نظر خیلی هم دور از ذهن به نظر نمی رسه که تیپ های شخصیتی یکسان استعدادهای مشابهی داشته باشند یا اقلا در بعضی از استعدادها مشترک باشند.

در مورد امکانات خانوادگی و محیطی و مهارت های کسب شده به مرور زمان، با نظر شما موافقم که خیلی بستگی به مدل ذهنی در تصمیم گیری فرد داره. که بر پایه استعداد و توان بالقوه خودش تصمیم بگیره یا بر اساس امکانات سایرین. طبیعتا تصمیم گیری بر اساس امکانات این چنینی تبعات خاص خودش رو هم داره. مثلا اگر با امکانات پدری کسب و کاری راه بندازیم این احتمال وجود داره که در برخی موارد (اگر نگم اغلب موارد) اجازه تصمیم گیری مستقل رو از خودمون می گیریم چون موقعیت خودمون رو مدیون پدر می دونیم و به قول سهیل رضایی (مدرس خود شناسی عمق نگر) در بهشت پدر زندگی می کنیم. البته این فقط یک مثال از امکانات موجود بود و برداشت من از امکانات که مطرح کردید امکاناتی است که دیگران در اختیار ما قرار می دهند.