Menu
نویسنده مطلب : ابراهیم صیادی

مطلب مورد بحث:

داستان‌ها آینده‌ی ما را می‌سازند


یک زمانی فکرم خیلی مشغول این بود که چرا ما انقدر حرفه ای و دقیق دروغ می گیم. به نظرم رسید یکی از دلایلش می تونه همین داستان باشه که از کودکی آموزش دروغ گفتن حرفه ای رو به ما می ده. به نظرم دروغ گفتن یا خالی بستن ، تخیل لازم داره و داستانها قدرت تخیل آدم رو زیاد می کنند.  و  همینطور در بخش قابل توجهی از داستانها شخصیتهای داستان ها برای رهایی از هر مخمصه ای و حفظ جونشون به دروغ متوسل می شن.  من بچه که بودم خیلی داستان می خوندم. از مجموعه کتابهای طلایی گرفته  تا  قصه های خوب برای بچه های خوب. با توجه به سن و سال کمم خیلی عالی دروغ می گفتم و خالی می بستم طوریکه کسی نمی تونست شک کنه. مثلا به همه همکلاسی هام ( در زمان دبستان و جنگ) می گفتم یکی از عمو هام خلبان فانتوم و خاطرات زیادی هم از زبان عموی خلبانم براشون تعریف می کردم. در صورتیکه اصلا عمو نداشتم. ؛)