Menu
نویسنده مطلب : جواد مرتضوی

مطلب مورد بحث:

پشیمانی در تصمیم گیری: کارآفرینی انتخاب من نبود


عموما پشیمانی از تصمیم ناشی از اینه که فرد احساس کنه که شایسته ی وضعیتی مطلوبتر از وضعیت موجود بوده و خودش رو به خاطر اخذ تصمیمی که منجر به وضعیت موجود شده مقصر بدونه.

هر فرد در هر لحظه برای اخذ تصمیم منابع درونی و بیرونی مشخصی رو در اختیار داره که باید بسته به اهمیت اون تصمیم از این منابع استفاده کنه. منابع درونی مانند قدرت تعقل، تجربه، مهارتهای اندیشیدن و دیگر مهارتهای مورد نیاز در تصمیم گیری و منابع بیرونی مانند مشاهده، مشورت و استفاده از تجربه دیگران.

به تجربه برام ثابت شده که در مواردی که انسان در تصمیم گیری توجه کافی رو داشته باشه و از داشته هاش در تصمیم گیری استفاده کنه، هر چند تصمیمش به نتیجه ی دلخواهش منجر نشه خودش رو کمتر مقصر میدونه و احساس پشیمانی کمتری رو تجربه می کنه. در حقیقت میشه گفت که ریشه ی پشیمانی بیشتر در قصوره نه اشتباه!