Menu
نویسنده مطلب : سلما پیشوا

مطلب مورد بحث:

راسل اکاف، تفکر سیستمی و هدفهای ضمنی


این مثال منو یاد جامعه خودمون انداخت که تا یکی دو نسل پیش خیلی پسر دوست بودن خانواده ها. ممکنه هدف ضمنی پسردار شدن ایرانی ها و هندی ها دقیقا عین هم نباشه ولی چیزی که مهمه اینه که این سیستم هم منطق خودشو داشته، چیزی که برای من قابل دیدن نبوده و همیشه از طرف من محکوم شده در حالی که درواقع نتیجه این سیستم نامرئی بوده. این موضوع خیلی بهم کمک کرد که براحتی هرچیزی، کسی یا اتفاقی رو قضاوت و محکوم نکنم. چون منم تو همون سیستم با همون منطق حتما همون طوری فکر می کردم و همون نتیجه رو می گرفتم.

یه نکته دیگه هم که به ذهنم می رسه اینه که چقد راحت همه درباره امکانات و آزادی هایی که توی کشورهای دیگه هست قضاوت می کنن و کشور خودمون رو محکوم به عقب موندگی. اما این سیستم های نامرئی رو ندیده می گیرن در حالی که شاید آدم های همون کشورها هم در ایران، نتیجه ای که ما امروز گرفتیم رو بگیرن… شاید آسمان همه جا همین رنگ است!!!