Menu
نویسنده مطلب : زینب دست آویز

مطلب مورد بحث:

جملاتی از کتاب فلسفه ملال | لارس اسوندسن


ملال، میوه روزمرگیه و روزمرگی از تکرار میاد. به نظرم ما وقتی یه چیزی رو تکرار می‌کنیم که فقیریم در اون زمینه. مثلاً ممکنه فقر مالی داشته باشیم و برای از بین بردنش تلاش‌های مکرر کنیم که فقر از بین بره. در این تلاش‌های مکرر دچار روزمرگی و ملال میشیم. ممکنه کم سواد باشیم (فقر علمی) برای به دست آوردن دانش بیشتر تلاش می‌کنیم. در این فرایند دچار روزمرگی و تکرار میشیم و زندگی برامون ملال‌آور میشه. برای فرار از این زندگی ملال‌آور چه کنیم؟ به نظر من هر کسی ممکنه راه‌حلی داشته باشه. راه‌حل من خلوت‌گزینیه. به خودم قول دادم از این به بعد هر موقع دیدم دارم به روزمرگی دچار میشم، دو سه روز با خودم خلوت کنم و بنویسم و بخونم. این طوری با درونم دوباره ارتباط برقرار می‌کنم و reset میشم.