Menu
نویسنده مطلب : محسن بازیاری

مطلب مورد بحث:

آلن دوباتن - آیا انسان روزهای بهتری پیش رو دارد؟ (بخش دوم)


در مورد صحبت آلن دوباتن چند نکته به نظرم رسید:

اول این که ما قرار نیست بر مرگ غلبه پیدا کنیم. عاقبت هر موجود زنده ای مرگ هست چون مرگ جزئی از زندگی هست. به نظرم غلبه بر مرگ و تصور دنیایی که مرگی در اون وجود نداشته باشه موضوعیت نداره.

دوم این که حماقت همیشه وجود داشته و وجود خواهد داشت و به دلیل داشتن اندامی به نام “مغز” هست در ما انسان ها. قرار هم نیست هیچ وقت به طور کامل از بین برود. شاید بتوان شدت اثر و محدوده اثر آن را کم کرد ولی نمیتوان به کلی حماقت رو از بین برد.

اگر به دنبال آینده ای باشیم که مرگی یا حماقتی اصلاً وجود نداشته باشه به احتمال زیاد ناامید میشیم. این طرز نگاه تا حد زیادی کمال طلبانه هست به نظرم.

هر طرف از مناظره تعریف خودش رو از فقر داره و بر مبنای اون داره وجود فقر رو در زمان های مختلف بررسی میکنه و به نظرم این جا آلن دوباتن تعریف اشتباهی داره. آلن دو باتن بیشتر در مورد “حس” فقر و فقر نسبی صحبت میکنه تا فقر به عنوان یک واقعیت بیرونی که سالانه باعث مرگ میلیون ها انسان میشه. حس فقر باعث شاد نبودن افراد میشود و لزوماً باعث مرگ کسی نمیشود.

اگر فقر طوری تعریف شده که یک میلیارد میتونه جزء افراد فقیر قرار بگیره پس قریب به یقین فقر اشتباه تعریف شده تا این که واقعاً اون میلیاردر فقیر باشه. “حس” فقر احتمالاً هیچ وقت از بین نمی رود ولی فقر واقعی به عنوان وضعیتی که نیاز های اساسی انسان از قبیل خوراک و پوشاک و سرپناه برآورده نمیشود احتمال دارد از بین برود یا حداقل خیلی کم شود.

-قسمتی که آلن دوباتن در مورد جنگ صحبت میکند یه مقدار برای من مبهم بود.به نظرم این توییت آلن دوباتن شاید یه مقدار این قسمت که آلن دوباتن میگه “جوامع زیادی هستند که دیگر مردم در آنجا یکدیگر را با چوب و چماق نمی‌زنند. اما هنوز جنگ در میان‌شان حضور دارد.” رو شفاف کنه:(+)

Wars truly end when the last person personally traumatized by them dies: normally 2 generations after

جنگ ها وقتی واقعاً پایان یافته اند که آخرین فردی که شخصاً توسط آن ها آسیب روحی دیده بمیرد: معمولاً ۲ نسل بعد از جنگ.

البته همین هم جای فکر و تحقیق داره. جنگ ها آثار کوتاه مدت و بلند مدت فراوانی به جا میذارن و به سادگی نمیشه در مورد این که تا چه مدت این آثار،جنگ رو زنده نگه میدارن قضاوت کرد.

پی نوشت: به نظرم بد نیست در کنار این گفتگو که بین ۴ نفر آدم خوش بین و بدبین(یا واقع گرا) هست، مطالب ارائه شده در این TED talk رو هم در نظر داشته باشیم.

The optimism bias