Menu
نویسنده مطلب : هیوا

مطلب مورد بحث:

رابطه سطح انتظارات، موفقیت و رضایت


من چون در مورداین موضوعات انسجام ذهنی لازم رو ندارم و هنوز درگیر این مسائل هستم، نظر جامعی نمی دهم و فقط سریع به یه سری نکات پراکنده اشاره میکنم. فکر میکنم اگر بتونیم برای هدفهای بزرگ تلاش کنیم، بدون هزینه کردن سلامت جسمی و حال خوب، و در نهایت باور داشته باشیم که از تمام توان جسمی و روانی خود استفاده کرده ایم می تونیم یه جوری با دستاوردهامون کنار بیایم حتی اگر انتظارات اولیه مون رو برآورده نکنه.

شاید اون جمله معروف که “برای بهترین تلاش کن اما انتظار بدترین رو داشته باش” رو با کمی تغییر بتونیم اینجا به کار بگیریم. اگر در مسیر موفقیت، با رعایت مواردی که در اول صحبتم اشاره کردم، حرکت کنیم، حتی اگر دستاوردهای بزرگی حداقل به اندازه انتظارات اولیه مون نداشته باشیم، رضایت قابل قبول و ارزشمندی رو تجربه می کنیم. می دانیم تلاشمون رو کرده ایم، می دانیم که هزینه سنگین نداده ایم، و بویژه اینکه می دانیم که در این مسیر آدم دیگری شده ایم…
توجه به این نکته هم ضروریه که موفقیت یک سفره، مقصد نیست. توجه به این نکته هم میتونه قسمتی از جواب باشه به سوالاتی در این زمینه(موفقیت رضایت انتظارات ..).
انجا هم یه سری توضیحات مرتبط دادم که دیگه تکرارشون نمیکنم:

نکته هایی در مورد موفقیت که کمتر به ما می‌گویند (۱)