Menu
نویسنده مطلب : مهسا ریحانی

مطلب مورد بحث:

استعدادیابی: تسلط بر انگشتان


از آنجایی که برای ادامه مسیر شغلی‌ام رشته جراحی را شاید نه به عنوان تنها انتخابم، بلکه به‌عنوان یکی از مسیرهای‌ محتمل پیش‌رویم در نظر دارم؛ این درس در استعدادیابی نظرم را بسیار جلب کرد؛ از طرفی چون نمی‌دانستم مهارت کار با انگشتان نیز نوعی استعداد است و از طرفی با سرچ در گوگل متوجه شدم که این استعداد شاید بتواند تمایز فراوانی بین دو جراح با علم و دانش برابر ایجاد کند. 
برای درک بهتر اهمیت این استعداد در جراحی، مقاله ای از نیویورک تایمز تا حدودی راهگشاست؛
دو نکته در این مقاله جلب توجه می‌کند:
۱.استعداد کار با انگشتان را موضوعی تلقی می‌کند که اگر مانند هر استعداد دیگری از کودکی تقویت شود، احتمال موفقیت در آن بیشتر است. مثلا کودکی که بیشتر کاردستی درست کند و با قیچی کار کند، به خیاطی و بافتنی بپردازد و فعالیت‌هایی از این دست، در آینده احتمالا موفق‌تر خواهد بود.
۲. کم بودن استعداد کار با انگشتان در دانشجویان پزشکی آمریکایی را احتمالا به‌دلیل کار کردن بیش از حد با صفحات لمسی مانند گوشی می‌داند و این دسته دانشجویان را  all thumbsمعرفی می‌کند. (شاید کم بودن این استعداد در ما هم به این دلیل باشد که ساعات زیادی از روز را به کار با گوشی اختصاص می‌دهیم.)
 
در جست‌وجوهایم سایت دیگری نظرم را جلب کرد که در رابطه با این‌که چگونه این استعداد را در خودمان پرورش دهیم صحبت کرده‌بود، خلاصه‌ای از سایت را آورده‌ام:
 
۱.نخ بازی (این سایت نحوه انجام بعضی از این بازی‌‌ها را در اختیارتان قرار می‌دهد.)
۲. ساختن اوریگامی (اگر به تازگی تصمیم به یادگیری اوریگامی کرده‌اید، این سایت را می‌توانید امتحان کنید.)
۳.نواختن یک ساز موسیقی را فرابگیرید.
۴.با گِل بازی کنید.
۵. خیاطی و بافتنی را امتحان کنید.
۶. نوشتن با دست( پس از مدتی می‌توانید با دست غیرغالبتان نیز بنویسید تا هر دو دستتان تقویت شود.)
۷. دستتان را مشت کنید.( ابتدا دستتان را مشت کنید و تا جایی که نیرو دارید انگشتانتان را به داخل فشار دهید، سه الی پنج ثانیه این کار را ادامه دهید، سپس به آرامی مشتتان را باز کنید. سپس همین کار با دست دیگرتان نیز تکرار کنید، پنج بار برای هر دست.)