Menu
نویسنده مطلب : حمید

مطلب مورد بحث:

سفرهای کوتاه لعنتی


قبل از مدرسه رفتن روزها برایم بسیار کند سپری می شدند. اما حالا سالها مثل برق می گذرند.

اما نه به این دلیل که تجربه تکراری و روزمرگی دارم. بلکه به خاطر اینکه کارهای زیادی برای انجام دادن دارم و همیشه وقتم پر است و مقداری هم وقت کم دارم.

البته نظر آقای اریلی را نقد نمی کنم چون ایشان خیلی دقیق اشاره کرده اند که در روزهای آخر احساس میکنند که زمان زود گذشته است.