Menu
نویسنده مطلب : نسیم لحیم گرزاده

مطلب مورد بحث:

راسل اکاف، تفکر سیستمی و هدفهای ضمنی


محمد مهدی جان،

ممنون از پاسخت

راستش وجود افراد غیر ایرانی در بین کودکان کار واقعا دلیل اصلی بر ایجاد مسئله کودک کار نیست، این و به استناد کلی آمار موجود در NGOهای مختلف مثل جمعیت امام علی بهت میگم، جمعیت کودکان ایرانی که مشغول به کار هستن خیلی بالا است و در بعضی از مناطق معضل اصلی اتفاقا کودکان ایرانی هستند نه مهاجرین (معضلات و جامعه هدف در مناطق مختلف ایران و حتی در محله‌های مختلف یک شهر متفاوته)

در مورد مشکلات اقتصادی و این مسئله که کار کودک محصول مشکلات اقتصادی هم هست باهات کاملا موافقم ولی مسئله و نکته‌ای که به آن اشاره کردم این مسئله است که وقتی مسائل کلان مثل فرهنگ، اقتصاد و غیره مطرحه افق دید ما باید خیلی بلندتر باشه ما نمیتونیم مسیر یک فرد یا حتی یک نسل از این بچه‌ها رو به عنوان مثالی از بی اثر بودن راهکار ارائه شده بدونیم چون تغییر در این موارد بسیار زمانبره و معیار تغییر با تصور ما و معیارهای فردی ما خیلی متفاوته

البته متوجه این مسئله هستم که منظور شما این بوده که ما کاری برای از بین بردن علت اصلی نمی کنیم و شاید این موضوع که NGO ها رو اصولا خیلی موثر نمیدونین، راستش وجود NGO بنظر من برای پیگیری و حضور برای از بین یک معضل ضروریه و میتونه خیلی موثر باشه چون میتونه آمار واقعی و تجربه عینی رو ارائه بده و ارتباط فردی با افراد آسیب دیده برقرار بکنه که میتونه خیلی به رشد و بهتر شدن اوضاع کمک کنه منتها قطعا قرار نیست نقشی بزرگتر برای NGOها درنظر بگیریم و آنها رو حلال مشکلات بدونیم و آنها یک قطعه از پازل هستند.