Menu
نویسنده مطلب : محمد رضا پارسائی

مطلب مورد بحث:

عصر محتوا | ایستگاهی جدید برای قطار توسعه


و اما همانطور که عرض کردم مقاله­ ای جالب و قابل تامل ست و امیدوارم دیدگاه سیاست گزاران و کسانی که بودجه و مسیر تعیین می کنند هم اینگئنه بیاندیشند. من نیز به سهم خودم تلاش می کنم.
اما متاسفانه اینگونه نمی بینند، فکر می کنند می توانند در ایستگاه فن­آوری همه چیز را بدست بیاورند و با میانبر به ایستگاه بعد برسند، نه به دانش، نه به زیر ساخت و نه به داشته هایمان فکر توجه نمی کنند.
یک مثال : بنده مدتی درگیر پروژه های فضایی بودم، یکی از پروژه های تعریف شده در سازمان ساخت لباس فضانورد بود و بودجه هایی در حد چندین کسب و کار برای آن در نظرگرفته بودند، حال ما حیوان هم به فضا نفرستادیم و تا جایی که من اطلاع دارم با آن هم فاصله قابل توجهی داریم اما برای لباس انسان پروژه تعریف شده است (چرایی را احتمالا حدس می زنید). اما نکته این است که عده ای بر این باورند که می توان علم و زیرساخت ها را میانبر زد (بیش از ۱۰، ۲۰ مثال از این قسم می دانم).
یعنی در ایستگاه قبل مانده اند و بجای نکته ای که در این مقاله مطرح شده، ایستگاه را اشتباهی گرفته اند ….