Menu
نویسنده مطلب : سیمین ابراهیمی

مطلب مورد بحث:

روانشناسی محیطی چیست؟


طاهره جان اینجا محشره.

قبلا هم عکسش رو در جایی دیده بودم . وقتی لذتی که بچه های اون محیط خواهند برد رو با محیطی که کودکان ما مجبورن در اون باشن، مقایسه می کنم تاسف می خورم که چقدر می تونن کودکان ایرانی رشد و بالندگی داشته باشن و بواسطۀ فقر محیط آموزشی ازش بی بهره خواهند بود. این در حالیکه  مهد های کودکی رو می شناسم که حتی حیاطی برای بازی بچه ها ندارند و مجبورند تمام طول روز رو توی این سن روی صندلی و پشت میز بنشینن و محکومند به جبر زمانه و خیلی چیز های دیگر. البته تعداد کمی از مهد ها هم در تهران هستند که از شرایط  نسبتا  خوب محیطی و آموزشی برخوردارند که متاسفانه مخصوص قشر خاصی از جامعه هستند.

به نظرم به شدت، محیط و طراحی اون نقش بسزایی در شکوفایی استعداد و رشد و نمو کودکان داره. این در حالیکه در اینچنین محیط های بزرگ و وسیعی که طبیعت هم در دسترس کودکان هست، اونها می تونن فشارهای عصبی و تنش هاشون رو بواسطۀ بودن در اون فضاها خالی کنن و در غیر این صورت، در فضاهای بسته و تنگ و دور از محیط های طبیعی علاوه بر عدم تخلیۀ این فشارها، تنش زایی محیط نیز باعث تشدید این مسائل خواهد شد و به این صورت شاهد مسائل مختلفی از بیماری های روان تنی و عوارض مختلف اون در بزرگسالی این کودکان خواهیم بود.
به امید تغییر عظیمی در عرصۀ محیط و فضاهای آموزشی و در کل، تغییر بنیادین آموزش کشور.