Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

آیا شما از این روش یادگیری استفاده می‌کنید؟


١. یادگیری از طرز عنوان شدن اخبار . نقاط ثقلی که افراد در عنوان کردن یک خبر منظور می کنند، سایه روشن هایی که به جملات ادا شده می زنند، نوعی شنیداری در من ایجاد کرده که زمان نوشتن در دفترچه های افکار و ذهنیاتم، مقاصد و منظورها را بهتر کشف میکنم.
٢. من تقریبا هر تردیدی را با ادله های مورد نظرم می نویسم و نتیجه گیری را با ایجاد یکنوع باور در رفتارم نمود میدهم. شاید سه صفحه راجع به اینکه چرا دلم میخواد فعل الف را انجام بدهم بنویسم تا ضمن بیانشون، خودم به لایت بودن و بی وزنی ارزش اونها پی ببرم و دو خط بنویسم چرا نهایتا فعل ب را برگزیده ام تا با تمام وجود به درستی تصمیماتم اعتقاد پیدا کنم.
٣. من بیشتر اشتباه می نویسم و بیشتر صحیح می خوانم و بدون دادن وعده و قول و خداحافظی با باور غلط و سلام به باور درست، راهی را که نتیجه میگیرم به هنجارها نزدیکتره، عملا اجرا می کنم.
۴. با به زبان آوردن تشکر، یادگرفتم که یادگیری، تحلیل های قوی تر و بهتری راجع به مطالب فراآموخته شده پیدا می کنم، گویی تشکر نوعی تعهد یا ارزش آفرینی یا ارزش افزوده، موازی با ارزشهای موجود در اعمال و افکارم هستش که از آموزه های جدید حاصل می کنم و یا با فراخوان شدن به معارف قدیمی، به دامنه های عملکرد بهتری می رسم.
متشکرم.